Vrijdag 20/09/2019
Julie Cafmeyer. Beeld rv

Column Julie Cafmeyer

‘Jij wil versmelten. Voor mij is dat niet nodig. Ik wil nog weten wie ik ben zonder jou’, zegt hij

Julie Cafmeyer is columnist.

Deze zomer werd ik 32 en dit ging gepaard met een crisis. Midlifecrisis zou ik het niet durven noemen. Ik weet niet of er een wetenschappelijke term voor mijn crisis bestaat. Ik durf het niemand te vragen omdat millennials sowieso al worden bekeken als navelstaarderig, verwend en lui. ‘Sta gewoon op en doe iets met je leven!’ Maar ik zit hier in mijn fauteuil een frambozentaart te eten met drie fopkaarsen en kijk wat wezenloos in de verte.

Ik denk: ik wil niet meer alleen op dit gemeubeld appartement wonen, uitkijken op beton, dag in, dag uit, suikerverslaving, sigaretten, deelnemen aan saaie WhatsApp-groepen, wijn drinken en katers. Ik zou graag connectie maken met de aarde, eten wat het seizoen te bieden heeft, zicht hebben op een sterrenhemel.

Nieuwe bestemming

Ik neem mijn koffer en kom tot de conclusie dat mijn inboedel in twee koffers past. Dat is een goed teken. Ik zou een trein kunnen nemen. Een nachttrein. Wakker worden in een onbekende omgeving. Maar dat is dan toch weer alleen. Ik zou ook voor de romantiek kunnen gaan. Ik zou bij mijn vriend kunnen intrekken en ontdekken wat wij bij elkaar teweegbrengen als we een ruimte delen. Ik bel hem op en vraag: “Toevallig zin om samen een leven op te bouwen? Vergeet die living together apart-toestanden. We hoeven elkaar niet langer op een veilige afstand te houden. Onze liefde kan ons naar een nieuwe bestemming voeren.”   

Hij zegt: “Weet je wat jouw probleem is? Meisjes worden van kinds af aan gesocialiseerd met het idee dat de enige wie betekenis aan hun leven kan geven een man is, de prins op het witte paard die hun leven zal vormgeven.”

Ik ga zitten op mijn koffer en zeg: “Ik verlang naar iets dat een ander licht op mijn dagen brengt.” “Jij wil versmelten. Voor mij is dat niet nodig. Ik wil nog weten wie ik ben zonder jou”, zegt hij. “Ik wil juist weten wie ik ben mét jou. Ik wil irrationele acties ondernemen waarvan iedereen denkt: oh wat zijn ze dom en verliefd. Ik wil naar een plek waar ik de verschillende kleuren van de zon zie vallen op een berg, ik wil verschillende structuren van de sneeuw voelen, ik wil het geluid van de lente horen. Ik wil dat er iets verandert.”

“We zijn nog maar vijf maanden samen. Wees geduldig”, zegt hij.

De seizoenen zijn in de war. Rivieren drogen op. Soorten verdwijnen. Ik heb geen geduld. Ik zit nog steeds op mijn koffer en denk: welke bestemming zou ik kiezen als ik me zou kunnen bevrijden van dat eindeloze smachten? Het smeken om het delen van een leven. Lana Del Rey klinkt door de boxen: Fuck it, I love you.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234