Maandag 18/11/2019
Beeld Bob Van Mol

column

Jemen. De naam van het land klinkt vanzelf als een kreet. JEMEN!

Hilde Van Mieghem, acteur, regisseur en auteur, neemt u mee in haar leefwereld. 

Vanaf het eerste moment dat ik gevraagd werd om stukjes te schrijven voor deze krant, nam ik me voor om geen meningen neer te schrijven. Ik wilde kleine, herkenbare verhalen schrijven, reflecties op mijn dagelijks leven, want mijn leven is niet anders dan het uwe. Ik worstel er net zo mee als velen, vecht net als ieder met de nakende dood, moet omgaan met verdriet, pijn, een­zaam­heid, ouderdom, ziekte, geluk, vreugde en liefde. En een eeuwig gebrek aan geld om de rekeningen op tijd betaald te krijgen.

Maar nood breekt wet. Zoals nu. Soms grijpt iets me zo aan en maakt het me zo boos dat ik het er wel moet over hebben, willen of niet. Jemen. De naam van het land klinkt vanzelf als een kreet. JEMEN!

Waar nu duizenden kinderen sterven en als er niet snel iets gebeurt, de getallen zullen oplopen tot in de miljoenen. Mil­joenen mensen en hun kinderen zullen creperen van de honger.

Kunt u even stilzitten en dat tot u laten doordringen?

Wat me het meest verbijstert naast de feitelijke tragedie zelf, zijn de gesprekken die erover gevoerd worden, op sociale media en soms zelfs aan tafel met vrienden en familie. Ze zijn ronduit stuitend, weerzinwekkend en bovenal ijselijk laf.

Als ik opper dat wij toch echt heel dringend stelling moeten nemen en mee schuldig zijn aan de dood van die kinderen doordat we wapens en radar­apparatuur voor vliegtuigen verkopen aan Saudi-Arabië, barst de hel los.

Men reageert woedend en roept dat men helemaal niet schuldig is. Dat men er echt niets aan kan doen ook. Het zijn de anderen, altijd de anderen.

Men kletst me de oren van de kop: dat de Saudi’s en Iran de grote verantwoordelijken zijn. De ene dropt bommen, de andere steunt rebellen. Dat alle mogelijke financiële hulp van internationale gemeenschappen verdwijnt in Jemenitische zakken in plaats van bij de uitgehongerde bevolking te geraken. Dat enkel de moslims dit kunnen oplossen, want dat het kwaad vooral ontstaat door die eeuwige vijandschap tussen soennieten en sjiieten die hun vetes blijven uitvechten, al 1.400 jaar lang, en dat de kinderen hun slachtoffers zijn, niet de onze.

Als ik dan tegenwerp dat wij medeplichtig zijn doordat we de wapenhandel niet boycotten, wordt er geroepen: het zijn de Walen ja! Niet wij Vlamingen! En die radar­apparatuur die Vlaanderen levert, daar schiet je niemand mee dood. Nee, inderdaad, daar bestuur je enkel gevechts­vliegtuigen mee die raketten afvuren!

Ik hoor eigenlijk maar één ding: een kramp­achtige poging om geen actie te moeten ondernemen en een compleet gebrek aan empathie dat gecamoufleerd wordt door de befaamde ‘zwarte piet’ door te schuiven.

Zwarte Piet, nog zo’n onderwerp waar­bij velen de werkelijke pijn van zwarte mede­mensen niet in overweging willen nemen en roepen: ‘Niet zeiken hè zwartjes, het is een onschuldige traditie die niks met slaven­handel, onderdrukking en racisme te maken heeft.’

Maar dit terzijde. Jemen.

Ik probeer op Facebook, Twitter of in het echt het gesprek telkens weer terug te brengen naar het onomstootbare feit dat, terwijl we die gesprekken voeren, kinderen op dátzelfde moment daadwerkelijk aan het sterven zijn en we het misschien daarover moeten hebben en over wat we wél kunnen doen.

Waarop iemand triomfantelijk uitroept: ‘Ik verklaar dat ik NIET medeplichtig ben aan de massale kinder­sterfte in Jemen’. Waarop een hele bende volgers uitbundig invalt met: ik ook!, ik ook!, ik ook! Wij zijn onschuldig! Ze rollen erbij over de grond van het lachen.

Ik kan daarop maar één ding zeggen: kijk die kinderen, die niet meer zijn dan een skelet met een huid eromheen, in hun grote, hol­ogige ogen, en wees dan godverdomme zo eerlijk om te zeggen: het kan me geen bal schelen. Het is niet mijn probleem. Dát zou pas dapper zijn. Onweerlegbaar ook. Bespaar me uw laffe, meedogenloze uitvluchten. En zwijg!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234