Zondag 21/07/2019

Column

Je zou nooit de brandweer bellen om een vlindernest te vernietigen, zei mijn vrouw, waarop ik even niet wist wat te antwoorden

Marnix Peeters. Beeld Bob Van Mol

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters (°1965) over vrijheid, vogels, zijn vader en zijn vrouw.

Na wat getwijfel hadden wij deze zomer dan toch maar naar de brandweer gebeld om een wespennest te laten verdelgen. Het getwijfel kwam doordat wij allebei vonden dat die beestjes eigenlijk niets verkeerds deden. De hele dag zoefden ze heen en weer, en na zonsondergang weerklonk er een niet ongezellig geknisper in de dakrand. Wij stelden ons voor dat zij met hun harde wespen­lijfjes tegen elkaar aan kropen.

Maar het nest zat op een meter van onze achterdeur, in de corniche vlak boven onze tuintafel, en de dame van de brandweer had uitgelegd dat de dieren nog een hele tijd zoet zouden zijn met hun koningin, maar dat aan het eind van de zomer het werk achter de rug zou zijn en zij het op een onophoudelijk stropen zouden zetten.

Pompiers­uniform

Op het uur van de afspraak, om negen uur ’s avonds, wandelden twee pompiers onze tuin in, de ene in zijn pompiers­uniform met in het groot FEUERWEHR DG op de rug, de andere in een dik, groen ruimtepak en met een gazen helm onder de arm.

Het heeft toch iets van een moord­partij met voorbedachten rade, zei mijn vrouw terwijl wij vanaf een veilige afstand toekeken hoe het zenuw­poeder werd ingespoten. Eigenlijk deden ze niks verkeerds.

Het is het idéé dat ze je kwaad kunnen doen, zei ik. Je houdt niet van de gedachte dat zo’n klein diertje je zelfs kan doden. Dat ze stiekem in je blikje kruipen en je in je keel steken als je er van drinkt, en dat je dan een gruwelijke verstikkingsdood sterft.

Mijn vader is allergisch voor wespen, hij mag de deur niet uit zonder zijn injectie­spuit, die al zeker twintig jaar lang ongebruikt in de schuif ligt. Volgens mijn vader wordt hij niet gestoken, en áls hij gestoken wordt, zal het niet erg zijn. Nog volgens hem is de medische wetenschap grotendeels een samen­zwering van economische machten die eropuit is om de gewone man nog wat lichter te maken, en niet door gezwellen te verwijderen.

Je zou nooit de brandweer bellen om een vlindernest te vernietigen, zei mijn vrouw, waarop ik even niet wist wat te antwoorden.

Het is gewoon maar een vast­stelling, zei ze.

Stookolie

Een controle wees uit dat er nog vier andere nesten waren, in het dak van onze Wintergarten alleen al. Nadat ook die waren geannuleerd, dronken wij samen met de brandweermannen, zoals vroeger in de Kempen, een pintje.

Moogt ge in Vlaanderen nu niet meer met stook­olie stoken? vroeg de chef.

Toch wel, antwoordde ik. Dat was maar één dag.

Waar moet ge dan wél mee stoken? vroeg hij onverstoord.

Allicht daarom duurde het maar één dag, zei ik.

Jullie hebben rare politici, zei hij. Dat beaamde ik.

Morgen de Pulver wegspoelen, zei hij, met zijn kin naar de nesten wijzend, drie dagen in de gaten houden, en als ze niet weg zijn, belt ge maar en dan komen we terug. In één teug dronk hij zijn blikje Belgium leeg, en weg waren ze.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden