Maandag 03/08/2020
Hilde Van Mieghem.Beeld DM

ColumnHilde Van Mieghem

Je ziet in hun lichaams­taal hoe ze genieten van het samen­zijn, maar vooral van het hebben van tijd om samen te zijn

Hilde Van Mieghem heeft het druk, maar neemt de tijd voor een gloedvolle blik achter de schermen van haar leven.

Het allerfijnst zijn de dagen dat ik een nieuwe column bedenk. Er gaan dagen vooraf aan het daadwerkelijke schrijven. Dagen waarin ik op zoek ga naar het onderwerp en eens dat gevonden is, naar zinnen, woorden en sfeer. Ik wandel door mijn huis en kom niet eens meer op het idee om de deur uit te gaan. Alles is toegespitst op het vangen van gedachten die mijn hoofd doorklieven als vallende sterren.

Ik heb het me nog altijd niet eigen gemaakt om ze te noteren in een schriftje. Ik ben er – waarschijnlijk ten onrechte – van overtuigd dat ik wat goed is wel onthou. Maar ik durf er mijn hand niet voor in het vuur te steken. Natuurlijk zijn er zinnen die langzaam verdwijnen in het drijfzand dat een geheugen ook is.

Het allerbelangrijkste is het vinden van de lont van een column. Als die eenmaal ontstoken wordt, volgt de rest vanzelf en kan ik me weer helemaal overgeven aan het hersen­spel dat me afleidt van elke realiteit. Deze week was dat het juichende titeltje bij een foto die mijn zus me stuurde: ‘Weg met het juk van het feminisme!’ Op de foto zag je een prachtig zelfgebakken brood. Een beetje geschrokken reageerde ik: moeten we weer terug naar haard en keuken?

“Neen,” verduidelijkte mijn zus, “ik heb het over het juk, niet over het feminisme! Het is toch waar, ook dat is op de duur een gesel. We moeten zo nodig altijd maar werken, vrouwen die hoge functies bekleden gaan er prat op dat hun kinderen heel de week op internaat zitten en verkopen dat nog als gezond en goed voor de ontwikkeling van zowel moeder als kind! Mag ik daar mijn bedenkingen bij hebben? Er is geen tijd meer voor elkaar!”

Beeld Jenna Arts

Ik begrijp wat ze bedoelt. Ik merk het ook bij mijn jongste dochter, die zich ontpopt tot keukenprinses in deze quarantainetijd en haar man die plots niet alleen regisseur en acteur is – dat zijn ze trouwens allebei – maar ineens ook het bijberoep van tuinier onder de knie krijgt. De fotootjes van huiselijk geluk vliegen me om de oren.

Het mooist zijn de fotootjes waarop ze met z’n drieën staan, hij, zij en de kleine Gloria, hun dochter. Je ziet in hun lichaams­taal, in hoe ze naar elkaar kijken, aan de glimlach die op alle drie hun gezicht te zien is, hoe ze genieten van het samen­zijn, maar vooral van het hebben van tijd om samen te zijn.

“Niet alleen wij vrouwen lijden eronder, maar ook mannen en kinderen, en misschien is het niet zozeer het juk van het feminisme dan wel het opgelegde consumeren, het de economie laten draaien, het werken, werken, werken, het presteren, presteren, presteren, dat ons uitput, wurgt en verstikt. “Tijd is het hoogste goed”, sms’t mijn zus nog.

Ze heeft gelijk, bedenk ik, terwijl ik de geur van de seringenboom in mijn tuin opsnuif en besef dat ik nog nooit zo nauwgezet het openbarsten van bloemknoppen bestudeerde als nu.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234