Maandag 14/10/2019
Beeld Tim Coppens

Column

Je sluipt naar de console en duwt op de startknop. Het is gezonder dan roken

Bart Eeckhout is hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (9) en Missy (5).

Als je puffend opkijkt, staar je in haar grijnzende gezicht. “Het is spannend geweest, zeker?”, vraagt je geliefde retorisch. Je knikt, maar haar ironie verwart je. Je doet je oortjes uit en zegt toch maar trots: “Ik heb voor het eerst de kwartfinales gehaald”.

Proficiat, zegt ze, nog altijd ­grijnzend.

Officieel is de voetbalgame FIFA 19 aangeschaft voor je zoon. De kinderen worden niet genderstereotiep opgevoed, maar bij de introductie van de ­spelcomputer in het gezin was de keus toch snel gemaakt. Een dansspelletje voor haar en een ­voetbalspel voor hem. Dat ­rollenpatroon is inmiddels alweer ­gecorrigeerd, sinds Mario in de huiskamer is geïntroduceerd. Dat spelen ze nu vol overgave samen.

De voetbalgame werd algauw jouw terrein. ’s Avonds laat, na gedane arbeid, sluip je naar de console. Je kijkt eens links, dan rechts (waar je geliefde zit te grijnzen naar je nieuwe verslaving) en duwt dan toch maar op de startknop. Het is gezonder dan roken.

Het kostte je een dag of vier oefenen in de ­beginnersmodus, maar uiteindelijk win je je eerste ­wedstrijdje. Het ergste is: je kan het niet eens trots melden aan je zoon. Die eerste zege behaalde je op een woensdagavond, en je hebt met John John pedagogisch correct ­afgesproken dat er alleen in het ­weekend gegamed mag worden. Een afspraak waar je zoon zich ­overigens tot op vandaag keurig aan houdt.

Dat jij zoveel discipline niet kan opbrengen, heeft hij al snel door. John John maalt er niet om. Integendeel, weet hij de morele hefboom al nuttig te gebruiken. Als papa zich een zonde mag permitteren, dan hij toch ook zeker? Dus neen, hij gaat echt niet de kinderversie van YouTube gebruiken. “Dat is voor kinderen”, zegt hij met negenjarig branie.

Maar nu, nu je dus namens Napoli voor het eerst de kwartfinales van de Champions League op FIFA 19 hebt gehaald, doemt een nieuw dilemma op. Ga je dit wel aan je zoon vertellen? Als je het verzwijgt, kan hij niet opkijken naar wat zijn vader vermag. Verklap je het wel, dan zal hij de prestigewedstrijd ­opeisen. En misschien verliest hij dan wel!

Aarzelend beken je hem op zaterdag­ochtend je glansprestatie. Natuurlijk wil hij meteen die kwartfinale voor zijn rekening nemen. “Doe maar, jongen”, zeg je, je ontgoocheling met een koffie wegslikkend.

Je gaat dan maar naast hem ­zitten supporteren. “Nu, koppen. ­KOPPEN!” “Pass, pass, vooruit.” “Geen ­risico’s in de verdediging!” Je vuist slaat steeds ­harder op een kopkussen. Een voetbalvader, maar dan voor het scherm.

Doodnerveus wordt je zoon van je gedrag. Hij weet de wedstrijd op een knappe 0-0 te houden. Waarna jij, voor zijn ogen, de terugwedstrijd met 0-1 verliest. Weg, ­fierheid.

Twee weekends later word je wakker van getier en geschreeuw. Beneden in de huiskamer tref je een door de huiskamer botsende hooligan aan. John John heeft zonet zijn eerste finale gewonnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234