Dinsdag 18/06/2019

Column Jean-Paul Mulders

‘Je moet wel geen Leaf kopen om indruk te maken op de miekes’, zegt mijn vriend schamper

Beeld rv

Jean-Paul Mulders onderzoekt alles wat u bij de hersenkwabben kan grijpen.

Ik zit op een terras met een maat die zijn Ford Mustang heeft verkocht om zich een Nissan Leaf aan te schaffen. Dat is een onverwachte keuze voor een man die graag met zijn spierballen rolt. Vroeger, en stiekem nu ook nog een beetje, vond ik Mustangs geweldig. Maar mijn enthousiasme is tanend sinds ik weet dat steigerende paarden de planeet naar de verdoemenis trappelen. En ‘blaadje’ als naam voor een auto: hoe schoon is dat zeg? Fluisterstil door de straten dwarrelen, zonder bucht te verspreiden die zich diep in de longen van zuigelingen nestelt.

Mijn maat is van het type dat, ondanks zijn titel van professor doctor, nuttige trekjes van de neanderthaler geërfd heeft. Ik feliciteer hem met de keuze van zijn vervoermiddel. Ik vind het knap dat zijn gezond verstand de roep van het testosteron heeft overwonnen. “Je moet wel geen Leaf kopen,” zegt hij schamper, “om indruk te maken op de miekes.” Zo noemt mijn maat vrouwen: miekes – gelukkig alleen als er toevallig geen mieke in de buurt is. “De vrouwen die ik ken, kicken toch meer op de geur van leder en op motorgeroffel. Eén vriendin begon zelfs keihard te lachen toen ze mij met mijn blaadje zag aankomen.”

Ik bedenk dat mijn maat misschien kieskeuriger moet worden bij de keuze van vriendinnen. Maar het is waar: als het op bewondering aankomt, spelen oeroude instincten ons parten. Ik ­herinner mij een quote die ik las. ‘Als u een nieuwe sportwagen heeft gekocht, wil iedereen die zien. Maar ik denk niet dat u al veel keer bent ­gevraagd te komen kijken naar een beter geïsoleerde zolder.’

Bijzaak

Op het terras, waar de inhammen op de hoofden van kalende mannen ­inmiddels verschroeien, komen een paar miekes zitten die in het oog springen. De ene heeft blonde lokken als Khaleesi die in Game of Thrones hoofden op hol brengt. De andere draagt een broek met luipaardprint.

“Luipaarden zijn in”, meen ik te weten.

“Dat was een tijdje geleden”, corrigeert mijn maat. Hij volgt zulke dingen en weet dat de toekan de flamingo heeft opgevolgd als mode­dier.

Het mieke zonder luipaardprint slaat een krant open. Daarin staat een ­honingbij, een keer of duizend uitvergroot. Het diertje ziet er aaibaarder uit dan een chihuahua, met zijn grote ogen en aaibare haartooi. De neerwaarts gebogen voelsprieten geven het een zweem van droefheid. ‘Bijna te laat’, kan ik lezen, en ook: ‘Voor Europa blijken bijen maar bijzaak’. Uit het aantal woordspelingen per pagina blijkt dat de eindredacteur die ochtend fluitend naar het werk is gegaan.

De verdwijning van de bij is een van de dingen die mij plaatsvervangend pijn doen, zoals de olifanten die hun slagtanden verliezen en de walvis met zijn maag vol plastic die is aangespoeld op Sicilië.

Mijn maat, intussen, zit met zijn gedachten nog bij de miekes. “Wat is dat toch met vrouwen tegenwoordig?”, wil hij weten. “Opeens zijn alle mannen bepotelaars en verkrachters. Met zo’n seks­wet als in Nederland kun je maar beter een contract in zesvoud onder­tekenen voor je met iemand naar bed gaat. Straks wordt je hoofd op een staak gespiest omdat je hebt durven knipogen.”

“Sire, er zijn geen miekes meer”, zeg ik plechtig. En ik vraag aan de vrouw met lokken als Khaleesi of ik dat stuk over de bij mag lezen .

De Boeienbreekster en Moeder van Draken glimlacht als ze mij de krant overhandigt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden