Donderdag 09/07/2020
Beeld Sven Franzen

ColumnBijzondere bijstand

Je ex ziet er goed uit op andere mensen, maar bij jou werkt het gewoon niet

Katrin Swartenbroux helpt een lezer met een issue.

VRAAG VAN DE WEEK

‘Na twee jaar duikt mijn ex weer op in mijn inbox en op mijn sociale media. We hebben lang een knipper­lichtrelatie gehad, en ik ben over hem, maar de eenzaamheid van de lockdown speelt me nu parten. Zou ik hem toch antwoorden?’

Marie, Hemiksem

Beste Marie,

Je haalt het zelf al aan: de ­eenzaamheid van de lockdown laat mensen gekke dingen doen. Zelf brood bakken, bijvoorbeeld, of Twitter­-discussies starten. Ik heb zelf een tijdje flat-earth ‘documentaires’ bekeken om mijn bloeddruk toch op een aanvaardbaar niveau te krijgen, en een ­vriendin adverteerde op haar Instagram dat ze op zoek is naar een tweedehands ­paaldanspaal. Jouw ex doet exact hetzelfde, en vooraleer je ­beledigd bent door het woord ‘tweedehands’ moet je ­misschien even stilstaan bij de vraag of hij je in het verleden al dan niet gebruikt heeft.

Ik wil natuurlijk niet te snel oordelen. Het zijn vreemde ­tijden waarin mensen heel veel tijd hebben om na te denken over de fouten die ze hebben gemaakt. Teruggrijpen naar iets dat je in het goudomrande vroeger gelukkig scheen te maken is een begrijpelijke ­strategie wanneer politici en influencers blokletteren dat we moeten wennen aan ‘het nieuwe normaal’ en we niet meer mogen vasthouden aan wat is. Waarom dan niet even porren in wat was? 

Het is zoals graven in een zak met kleding die je besloten hebt te doneren: omdat die dingen in je hoofd niet meer van jou zijn, worden ze plots weer ­aantrekkelijk. Je vergeet dat je dat geborduurde vestje nooit hebt gedragen en dat de rits van die jeans je een penis bulge gaf. Je ontdekt dingen waarvan je het bestaan bijna was ­vergeten die nu plots spannend lijken, terwijl je ze zoveel maanden geleden zonder omkijken in een grijze vuilniszak hebt gepropt. De grens tussen trash en treasure is flinterdun wanneer je niet weet waar je naar op zoek bent.

Zo stuurde een oude Tinder­-match me vorige week een foto van koffiekoeken met de begeleidende tekst dat hij ‘aan mij moest denken’. Jeukt mijn journalistieke reflex om te ­achterhalen waarom hij in godesnaam aan mij moet ­denken bij iets wat ik al ­twintig jaar niet in mijn mond heb gestoken? Zeker. Maar in plaats daarvan heb ik een lijstje gemaakt met dingen die me een beter idee leken dan een semischarrel te verblijden met mijn vingerwerk: mezelf een handpoked tattoo zetten. Vegan kaassaus proberen te maken. Kijken of ik mijn ­telefoon echt niet kan speed-chargen in de microgolfoven.

Vooraleer je nu terug in je schulp kruipt: het is absoluut geen schande dat je het idee entertaint om hem terug te sturen. Vergissen is menselijk, en blinde vlekken zijn zo mogelijk nog menselijker. Mijn blinde vlek zijn gele jurkjes, en aan jullie geschiedenis te zien is die voormalige relatie jouw blinde vlek. Je ex ziet er goed uit op andere mensen, maar bij jou werkt het gewoon niet.

Ik wil niet schrijven dat hij onmogelijk veranderd kan zijn in deze uitdagende periode, maar wees je bewust van de signalen. Stuurt hij na ­middernacht, of begint hij zijn bericht met ‘hey you’? Steek dan je telefoon zo snel mogelijk in de microgolfoven en spaar je batterij.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234