Maandag 03/08/2020
Marnix Peeters.Beeld DM

ColumnMarnix Peeters

Je dacht: ‘Nu niet genieten, Marc! Dedecker is je heel hard in je roze kontje aan het naaien.’ Maar het was te laat

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw.

Het weze duidelijk: zeg nooit dat mensen met een poetshulp zich superieur voelen. Dan worden ze naast superieur ook nog agressief, bijna zo agressief als de mensen die een tijd terug keihard uit hun ogen begonnen te bloeden toen ik opperde dat er misschien wat van de hoogste pensioenen af zou kunnen. Dat we niet tot in de eeuwigheid gaan kunnen vasthouden aan iets wat de CVP zestig jaar geleden heeft beslist.

Ik keek de voorbije week elke avond op VRT NU naar Wissel van de macht, een prachtige reeks over de Belgische politiek van Marc Van de Looverbosch. Het enige minpuntje is dat de maker soms wat te veel op zichzelf focust. Of laten we zeggen: dat hij de kracht van de politieke journalistiek wat overschat.

Toen Jean-Marie Dedecker tegenover hem zat en suggereerde dat Van de Looverbosch hem in zijn eentje – met een moordende opmerking in De zevende dag – ten val had gebracht, dacht je: nu niet genieten, Marc! Dedecker is je heel hard in je roze kontje aan het naaien. Maar het was te laat.

Het is heerlijk om al die oude gezichten terug te zien. Magda Aelvoet, Geert Lambert. Wat een verpletterend vak is die politiek, denk je vaak. Van de ene voel je de argeloosheid (Vera Dua), van de andere de geslepenheid (Karel De Gucht). Nu en dan krijg je weer wat sympathie voor een gevallen engel – Yves Leterme. En je beseft weer hoe hard je Steve Stevaert mist.

Steve Stevaert.Beeld mine dalemans

Ik moet de laatste tijd vaak aan hem denken. Als mensen luid staan te roepen dat ze binnenkort, als het virus dood is, weer volle bak hun oude leven gaan opnemen. Er gaat straks weer gevlogen worden dat de stukken eraf vliegen, mannen. Denk maar niet dat ze mijn shortski gaan afpakken, de stalinisten.

Stevaert was iemand die twintig jaar geleden, toen er nog maar weinig vuiltjes aan de lucht waren, al heel grenzeloos over ons gedrag nadacht.

Het is een eenvoudige wetenschappelijke inschatting: als alle zevenenhalf miljard aardbewoners zich morgen gaan gedragen zoals wij West-Europeanen, dan is de aarde binnen de maand ontploft. Dan is er geen dampkring meer. Dat wij in België rustig voortdoen met twee auto’s per gezin en een paar vliegreizen per jaar, betekent de facto dat wij vinden dat wij daar meer recht op hebben dan al die Indiërs die dat nog níét kunnen.

Wij vinden dus ook, met die dampkring van daarnet in het achterhoofd, dat die Indiërs daar dan maar verstoken van moeten blíjven. Dat is ook kolonialisme, maar zonder onze handen vuil te maken, zonder onze hak ter plekke in hun nek te gaan planten.

Het is een superioriteitsdenken en een alles-voor-ons-tactiek die wij proberen te maskeren en te verzachten door te zeggen dat het ons spijt dat we destijds al die ertsen gepikt hebben. Wij willen helemaal geen gelijkheid, want gelijkheid zou betekenen dat wij iets moeten afgeven, en dat zijn we, zelfs met de tanden van deze crisis in onze kuit, zéker niet van plan.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234