Dinsdag 17/09/2019

Column

Jaarlijks bijten politici zich vast in de boerkinidiscussie. Waar blijft die vastberadenheid als het om armoede gaat?

Yasmien Naciri is marketeer, student aan de UAntwerpen en voorzitter van de onaf­hankelijke hulp­orga­ni­satie Amana. Haar wissel­column met Matthias Somers verschijnt wekelijks.

Al sinds 2008 komt de boerkinidiscussie jaarlijks her en der boven water drijven. Niet ontoevallig gebeurt dit meestal gedurende de traditionele zomer (lees: de komkommertijd). Wie dacht dat we deze zomer dus gespaard gingen blijven van een boerkinirel 9.0 heeft het helaas mis.

Dat België, een land met nauwelijks zon en een kust zo groot als een tramlijn, zich zo druk maakt om zwemkledij, wekt bij de gewone ­burger al snel de indruk dat er geen prioritaire zorgen meer zijn. Frauduleuze politici, criminaliteit, armoede, onderwijs of … het begrotingstekort. Het zijn allemaal pietluttigheden die als sneeuw voor de zon verdwijnen wanneer het over moslima’s en hun ‘gedrochten’ gaat.

Hoe dan ook siert het sommige politici dat ze zo vastberaden zijn dat ze seizoensgebonden een duikje nemen in de virtuele boerkini. Laat het niettemin net diezelfde vastberadenheid zijn die ergens op de zeebodem blijft liggen wanneer het over de beloofde fiscale hervormingen of armoedebestrijding gaat. In tegenstelling tot de grote mond tegenover alternatieve zwemkledij is er vooral nood aan wat lef en integriteit om de beloftes van de regeringen na te komen. Het lijkt er dus op dat sommige politici door de bomen het bos niet meer zien, waardoor ze de weg grondig kwijt zijn.

Enkele weken geleden nog publi­­­­­ceerde Kind en Gezin nieuwe armoedecijfers die aantonen dat onder andere Ant­­wer­­pen tot de slechtste leerlingen van Vlaande­ren behoort. Op het voorspelbare vingertje naar de influx van migranten na, zong het stadsbestuur een toontje lager en bleven boude uitspraken als “desnoods sleept men de stad voor de rechtbank” ver weg. Waar blijft die boerkinivastberadenheid dan, vraag ik me af. Hoeveel onderzoeken zijn er nog nodig vooraleer ik dezelfde koppigheid zie in het bestrijden van iets wat wél een bedreiging vormt voor onze samenleving. Of zijn we inmiddels vergeten dat het armoederisico in Bel­gische steden bij de hoogste van heel Europa hoort?

Als burger zou ik dus graag diezelfde gedrevenheid in woorden én daden willen zien wanneer het gaat over maatschappelijke problemen die al jaren aantonen dat ze niet alleen invloed hebben op de onderwijsprestaties van onze ­kinderen, maar ook op werkzekerheid, geluk en ­gezondheid.

Moeten we ons niet schamen omdat we in een welvarend land als België nog steeds spreken over schrijnende armoedecijfers, terwijl het debat wordt overschaduwd door haantjesgedrag en pseudodebatten? In hoeverre kan je steden nog prachtig vinden als de ongelijkheidskloof in sneltempo lijkt te groeien, maar de verantwoordelijke politici opvallend afwezig zijn, tenzij het over de boerkini gaat?

Laat 2017 het jaar worden waarin we de ­boerkinirel niet meer dulden als dekmantel voor ons eigen falen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234