Donderdag 20/06/2019

Uitkijkpost

Ja, we worden bestuurd door prutsers. Maar we worden evenzeer geïnformeerd door prutsers

Beeld STUDIO CARO

Elk weekend schrijft Joël De Ceulaer een boze, bezorgde of blije brief aan de (m/v/x) van de week

Beste kiezer

Ik ben nog een beetje van de oude stempel. U zult mij, geheel conform mijn biologische aanleg en het traditionele rollenpatroon, zelden of nooit zien huilen. Ik probeer zo nobel mogelijk te lijden onder alles wat het wrede, Shakespeareaanse lot mij toeslingert en bewaar mijn kostbare tranen voor gelegenheden die mij diep weten te ontroeren. Voor zondag, bijvoorbeeld. Die dag zal ik, zoals bij elke stembusgang, van ’s morgens tot ’s avonds aanvallen van meligheid en sentiment te verduren krijgen. Verkiezingen maken mij blij. Het zijn momenten waarop ik de kosmos dankbaar ben dat ik niet geboren werd in Syrië, Soedan of Noord-Korea, maar op een lapje grond waar de burgers zelf mogen kiezen wie het voor het zeggen krijgt. Zonder spanning, aarzeling of vrees.

Er bestaan twee alternatieven. De totalitaire staat waar iedereen verbonden hoort te zijn in opperste harmonie, en waarin een verkeerde blik een treinrit richting strafkamp kan opleveren. En de totale, gewelddadige chaos, waar iedereen elkaar de kop inslaat en ook de eigen overheid vaten vol chemische wapens op kinderen gooit. U mag dat onnozel vinden, maar daaraan zal ik dus denken als ik zondagochtend, fris gewassen en strak in het pak, mijn stemrecht ga uitoefenen. Het besef dat wij met z’n allen in de rij staan om op vreedzame wijze onze verdeeldheid te vieren, zal mij met vreugde vervullen.

Meedoen of zwijgen

Dat zoveel intellectuelen daar tegenwoordig zo minnetjes over doen, en aangeven dat ze zullen thuisblijven of blanco zullen stemmen, kan er bij mij niet in – dat laatdunkende gegeeuw omdat ze de campagne vervelend vinden, dat meewarige toontje waarop ze al weken zuchten: ‘Was het maar al zondag 26 mei’ – ik baal er echt van. De meeste van die stemspijbelaars hebben op Canvas alle documentaires over Hitler gezien, maar beseffen nog altijd niet dat ze met hun gat in de boter gevallen zijn en tevens hun beide pollekes mogen kussen dat ze kúnnen gaan stemmen. Langs deze weg zou ik hen willen zeggen: u bent een dramaqueen, en ik raad u aan om toch te gaan. Als u niet opdaagt of blanco stemt, ontzegt u zich het recht om de volgende vijf jaar kritiek op het beleid te hebben. Dat zijn de spelregels. Wie niet meedoet, moet zwijgen.

Intellectuelen hebben het graag over de crisis van de democratie, maar de échte crisis van de democratie is volgens mij dat zoveel intellectuelen er niet meer in geloven – als niemand mij tijdig tegenhoudt, schrijf ik daar binnenkort een boek over.

Door de mand gevallen

Akkoord, de keuze zal zondag niet makkelijk zijn. We kregen een – allemaal samen! – tsunami aan debatfiches over ons heen. Maar vergis u niet, er vált wel degelijk iets te kiezen: qua fiscaliteit, mobiliteit, energie, klimaat, samenleven, enzovoort. Ook leerzaam was dat veel politici door de mand vielen: Bart Somers (Open Vld) die het inclusieve verhaal van partijgenote Sihame El Kaouakibi koudweg afviel, Kristof Calvo (Groen) die zelfs na de duizendste vraag niet kon zeggen hoe hij de salariswagens zal compenseren, Hendrik Bogaert (CD&V) die moslima’s hun mensenrechten wil afpakken, Peter Mertens (PVDA) die na de totale ineenstorting van Venezuela toch dat vervloekte communisme bleef prediken, Bert Anciaux (sp.a) die tégen het einde van de levensbeschouwelijke segregatie in het onderwijs stemde, Bart De Wever (N-VA) die een taaltje hanteerde dat deed terugdenken aan het vullen van beestenwagons en Tom Van Grieken (VB) die het racisme heeft teruggebracht van nooit echt weggeweest.

Beeld Eric de Mildt

En zo was het overal iets.

Luidkeels scanderen

Ook journalisten deden hun duit in het zakje van de verwarring door eerst maandenlang elke dag een prioriteit uit te roepen waarin dringend (!) extra (!) middelen (!) moeten worden geïnvesteerd, en vervolgens met evenveel overtuiging te roepen dat er overal dringend (!) moet (!) worden (!) bespaard (!) – een cursus logica voor journalisten zou geen overbodige luxe zijn. Een schrijfcursus evenmin, maar nu dwalen we af.

Ja, we worden bestuurd door prutsers. Maar we worden evenzeer geïnformeerd en met opinies bestookt door prutsers. Of denkt u echt dat een regering met Carl Devos, Bart Sturtewagen, Liesbeth Van Impe, Rik Torfs, Jan Segers, Bart Eeckhout, Walter Zinzen en Rik Van Cauwelaert – laat staan uw dienaar – beter zou besturen? Kom kom kom. En zou u, waarde kiezer, het zelf zoveel beter doen dan die lui op wie we altijd sakkeren?

Dat is net het fijne aan dat krakkemikkige en vaak boosmakende systeem van ons. We prutsen er met z’n allen wat op los, maar dankzij de structuur die wij geërfd hebben van onze voorouders blijft alles functioneren en is vooruitgang altijd haalbaar. Laten we blij zijn dat iemand die structuur nog wil bemannen.

Ik nodig u dan ook uit om, zoals ik dat zal doen, bij het uitbrengen van uw stem discreet een traantje weg te pinken en stilletjes te prevelen wat iedereen af en toe luidkeels zou moeten scanderen. Leve de democratie!

Electorale groet

Joël De Ceulaer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden