Zaterdag 20/07/2019

column

Ja, Isabella Rossellini, de gevierde David Lynch-actrice, dat was mijn huisbazin

Annelies De Rouck. Beeld Tim Coppens

Annelies De Rouck herontdekt haar vaderland.

Elke zaterdagochtend krijg ik de nieuwsbrief van boerin Patty, waarin ze op poëtische wijze vertelt wat ze dat weekend in de aanbieding heeft. Vandaag ging het over het begin van de herfst: “The light changes ­dramatically and our beloved plants of summer still produce but slowly.  The once tender skinned tomatoes get a little scarred and cracked... Their juices still sweet but with a hint of tartness. Eggplants still hang like jewels from the branches and the peppers still slowly ripening but one can feel the inevitability of change.”

Patty was jarenlang chef in New York en toen ze dat beu werd, ­verhuisde ze terug naar haar thuisstreek op Long Island. Ze startte er een kleine bioboerderij, waar ze groenten kweekt die ze aan farm-to-table restaurants in NY verkoopt. Een paar keer per week rijdt ze met haar Early Girl Farm-camionette naar de stad om te leveren en in het weekend verkoopt ze het overschot in haar farm stand op Long Island.

Het laatste anderhalf jaar dat ik in de VS woonde, huurde ik een huisje aan de rand van Patty’s boerderij, in Bellport. Patty pacht haar land van dezelfde vrouw die eigenares was van mijn huisje: Isabella Rossellini. Ja, de gevierde David Lynch-actrice en het Lancôme-model, dat was mijn huisbazin.

Isabella, Patty en ik zagen elkaar bijna dagelijks op The Farm, zoals Isabella die gedoopt had. Ik had een sleutel van de boerderij gekregen bij mijn huurcontract en mocht er zo vaak gaan wandelen als ik wilde.

Isabella heeft een diploma in
animal behavior en is geobsedeerd door dieren. Toen ik naar het huisje kwam kijken en haar ontmoette, begroette ze me in haar werkkleren en laarzen en vroeg ze of ik even mee wilde naar Boris, een van de twee harige varkens die op de ­boerderij leven. De iconische Isabella en ik maakten kennis met elkaar terwijl Boris luid lag te snurken in de modder.

Het huisje was charmant en omringd door de boerderij en een stuk bos van 10 hectare. Op vijf minuten wandelen lag de Great South Bay, onze zee. Ik had zelf geen beter tegengif tegen mijn Manhattan-moeheid kunnen bedenken. Een paar weken later verhuisde ik en begon mijn leven in de natuur. Mijn vriendinnen daar namen me mee naar wijngaarden om lokale wijnen te proeven tussen de ranken. In de ­winter zaten we voor de open haard met een bordspel te schaterlachen, of gingen we de sauna in en erna buiten in de sneeuw rollen.

Voor mijn verjaardag kreeg ik van Isabella een reusachtige pot honing met een handgemaakt label erop. Honing van de bijen op honderd meter van mijn voordeur, lokaler kan het niet. Vanochtend was Patty’s nieuwsbrief nog mooier dan anders en iets in me knaagde. De natuur, het simpele leven, dat mis ik. Morgen doe ik mijn regen­laarzen nog eens aan, voor het eerst sinds Bellport, en ga ik in de regen in de Ardennen wandelen, ter ere van Patty en Isabella.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden