Zaterdag 14/12/2019
Dominique Persoone. Beeld Tim Coppens

column

“Ja, dat komt uit een sm-kelder”, zei de baas van de shop

Dominique Persoone, de Indiana Jones der chocolatiers, runt The Chocolate Line in Brugge en Antwerpen en een cacaoplantage in Mexico.

Een nieuw jaar, een nieuw begin. Fabby wil het jaar goed inzetten en traditiegetrouw doet ze dat met een grote kuis. Ik doe de ­zolder, jij de stallen buiten, zo werd ik gebriefd. Ik begon met de grote stal, waar de vorige eigenaar zijn tractor en ploegmachines zette. Wij gebruiken de ruimte om dingen in op te bergen, maar na bijna twintig jaar staat de stal boemvol: fietsen, een bokszak, plastic zandbakschelpjes, netjes om garnalen te vangen, mijn legerzak die nog helemaal gevuld is met het materiaal van toen ik afzwaaide bij de marine, mijn oude drumstel, speelgoed van Julius, opblaasbare ­zwembadjes...

Fabby en ik verschillen enorm als het op weggooien aankomt. Zij wil rust, alles mooi opgeborgen, lege ruimtes en als je dat wil, moet je dingen wegdoen. Ik heb het er moeilijker mee, afscheid nemen van Julius’ eerste fietsje of cowboyhoed waar hij zoveel mee heeft gespeeld. Hij is nu ruim 19 jaar en zal die dingen nooit meer gebruiken, maar voor mij hebben ze een grote emotionele waarde. Dus zijn er nu en dan, tijdens die opkuisdagen, kleine discussies over wat nu wel en niet naar het containerpark moet.

Achter mijn rug gaat Fabby dan toch mijn brol naar het recyclagepark brengen. Haar filosofie luidt: als je iets een jaar niet hebt gebruikt, moet het weg. Fabby haar ouders waren verslaafd aan rommelmarkten, hun huis stond propvol en daardoor heeft ze waarschijnlijk een hekel gekregen aan brol, het brengt onrust in haar leefruimte. Ik ben zot van rommelmarkten, altijd heb ik wel een curiositeit mee, waarop Fabby dan met haar ogen rolt als ik thuiskom. Ook tijdens mijn expedities ga ik graag op zoek naar rariteiten en als ik dan mijn koffer aan het legen ben, maakt Fabby een stapeltje en spreekt ze de magische woorden uit: “Neem je brol maar mee naar de fabriek”.

Ik probeer ook om de paar weken binnen te springen in de eco-shop, een winkel met tweedehandsspullen. Ik vind het een prachtige winkel, altijd spannend en je komt buiten met dingen die je helemaal niet nodig hebt. Het is volgens mij ook de oplossing om onze enorme afvalberg te verminderen, wat is er nu mooier dan iets een tweede leven te geven? Nu en dan kan je er schatten vinden voor geen geld, spullen waar zelfs Fabby van begint te blozen. Onze Leuvense stoof: heerlijk als het vriest dat het kraakt en de normale radiators het niet trekken. Of de bombardon die nu in onze living hangt, maar ooit nog met de fanfare door de straten van Brugge trok.

Soms krijg ik de slappe lach als ik in die winkel rondloop. Je houdt het niet voor mogelijk wat de mensen soms verkopen. Een paar weken geleden viel mijn oog op een gynaecologenstoel uit de jaren 30. Daarnaast stond een zelfgemaakt schavot, zo’n ding waar je je hoofd en handen in moet steken. Toen de baas van de shop me zag lachen zei ze: “Ja, dat komt uit een sm-kelder”. De ecoshop, altijd een avontuur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234