Donderdag 23/09/2021
Bruno Struys Beeld DM
Bruno StruysBeeld DM

StandpuntBruno Struys

IS-leden terughalen zonder bewijsmateriaal te verzamelen is straffeloosheid organiseren

Bruno Struys is journalist

In Duitsland staat deze week de 36-jarige Duits-Tunesische Omaima A. terecht voor het als slavin in huis te werk stellen van twee jezidivrouwen in 2016 in het Syrische Raqqa. Vorig jaar was er in Duitsland ook al het eerste proces wereldwijd in verband met de genocide op jezidi’s, tegen een Iraaks-Duits IS-koppel.

Het stel kocht een jezidivrouw en haar dochtertje . Toen het meisje in bed had geplast, strafte de man de kleuter door haar aan een raam vast te hangen, terwijl het buiten 45 graden was. Het meisje stierf van hitte en dorst.

Dat soort verhalen zijn niet bekend over de meer dan 500 Belgische jihadisten. Na afloop van de prachtige film Sabaya op het documentairefestival Docville vroeg ik aan een jezidi hoe groot de kans is dat Belgen niet bij betrokken waren bij de misdaden tegen jezidi’s. “Onmogelijk”, klonk het.

In de Kamer stellen N-VA en cdH voor om de genocide op jezidi’s te erkennen en de betrokkenheid van Belgen te onderzoeken. Tijdens de hoorzittingen voor deze resolutie hamerden alle getuigen deze week op het belang van berechtiging. Jezidi’s kijken met ongeloof naar de inspanningen van de regering om Belgische kinderen van IS-leden en eventueel hun ouders weg te halen uit de kampen, terwijl de slachtoffers, als ze nog in leven zijn, ook nog in kampen leven, of erger: in gevangenschap bij een IS-cel.

Om veiligheidsredenen én kinderrechten kan het opportuun zijn om die IS-kinderen en hun moeders weg te halen uit de kampen. We weten hoe IS zich opnieuw reorganiseert in die kampen en hoe Belgen op eigen houtje ontsnapten. Maar om veiligheidsredenen én mensenrechten is een betere berechtiging evenzeer noodzakelijk.

Het is dus niet of het een, of het ander, integendeel, maar jezidi’s hebben gelijk als ze bedoelen dat we onze prioriteiten op orde moeten hebben. Mensenrechtenactivisten die op de barricaden sprongen voor de kinderen van IS-vrouwen waren de afgelopen jaren duidelijk beter georganiseerd dan de slachtoffers van IS die vluchtten naar ons land. Die laatste groep verzoop de afgelopen jaren in zijn integratie, traumaverwerking en de zoektocht naar werk.

We gaan toch geen Belgen terughalen zonder ook actief getuigenissen en bewijsmateriaal te verzamelen bij de slachtoffers? Dat is straffeloosheid organiseren.

Terwijl België op het internationale toneel tevergeefs steun zocht voor een internationaal tribunaal, al dan niet in Irak, startten in Duitsland rechtszaken, overigens ook tegen vluchtelingen die betrokken bleken bij oorlogsmisdaden voor Assad.

Dat is niet per se omdat het Duitse gerecht doortastender vervolgt. De Duitse zaken zijn vaak het resultaat van een beter georganiseerde diaspora, of in het geval van Omaima A. van journaliste Jennan Moussa die het aan het licht bracht. België hoeft niet te wachten op de slachtoffers om het werk te doen. Om Martin Luther King te parafraseren: “Uitgestelde rechtspraak is ontzegde rechtspraak.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234