Vrijdag 27/01/2023

Standpunt

Is een heldendaad sinds zaterdag het ultieme bewijs van inburgering?

Koen Vidal. Beeld Eva Beeusaert
Koen Vidal.Beeld Eva Beeusaert

Koen Vidal is commentator voor De Morgen.

Koen Vidal

Hulde aan Mamoudou Gassama, de 22-jarige Malinees zonder geldige verblijfspapieren die vorig weekend een kind redde van een val van een appartementsgebouw in Parijs. Toevallig filmde een getuige de reddingspoging. Op die indrukwekkende beelden is te zien hoe Gassama gezwind van de ene naar de andere verdieping klimt om uiteindelijk de kleuter bij zijn armpje te grijpen en op het balkon te trekken. Het filmpje van de ‘Malinese Spider-man’ ging viraal: eerst in Frankrijk, vervolgens wereldwijd.

Gassama is een held, daarop valt werkelijk niets af te dingen. Toch was het vreemd om te vernemen dat de Franse president Emmanuel Macron de Malinees in het bijzijn van de verzamelde pers op het Elysée ontving om hem vervolgens een Frans paspoort én een job bij de brandweer aan te bieden.

Romeins

Dat was toch wel een scène die eerder aan het Romeinse keizerrijk dan aan een moderne Europese democratie deed denken. Als toeschouwer krijg je de indruk dat Macron zich in de eerste plaats wou warmen aan de immense populariteit van Gassama. Bovendien kun je ook de vraag stellen wat een vluchtende Malinees allemaal moet doen om de Franse nationaliteit te verdienen. Is een ultieme heldendaad sinds zaterdag het ultieme bewijs van inburgering?

Wat zou er met Gassama gebeurd zijn als zijn indrukwekkende redding niet gefilmd was? En stel dat Gassama tijdens zijn overtocht op de Middellandse Zee in alle anonimiteit een andere anonieme Afrikaan van de verdrinkingsdood zou hebben gered. Hij zou evengoed een superheld zijn, maar dan wel een zonder Frans paspoort.

Ook voor Afrikaanse migranten die nog geen heldendaad verrichten maar graag een positieve bijdrage aan de samenleving willen leveren, geeft Macron een raar signaal.

Grillig

In die zin kun je de sympathieke presidentiële geste evengoed zien als een bewijs van het grillige en onvoorspelbare asiel-en vreemdelingenbeleid dat kenmerkend is voor veel Europese landen. Politieke impulsiviteit en de reacties van de kiezers lijken belangrijker dan heldere regels, mensenrechten en een doorgedreven beleid dat ook de oorzaken van migratie aanpakt.

Ondanks de duizend verschillen, valt die onbeholpenheid ook op in het dossier van het doodgeschoten meisje Mawda. Met dit verschil dat het politieke gestuntel in het nadeel van de ouders werkt. De aarzeling waarmee onze beleidsmensen over de humanitaire regularisatie van Mawda’s ouders praten is onbegrijpelijk. De ouders hebben recht op regularisatie. Niet enkel omdat Europese rechtspraak hen het fundamentele recht garandeert om in de nabijheid van het graf van hun dochtertje te leven, maar ook omdat er moeilijk een zwaarwichtiger humanitair argument bestaat dan het verlies van een kind door een Belgische kogel.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234