Zondag 25/09/2022

Opinie

Is Blaise Comaoré nu dan echt eindelijk weg?

null Beeld EPA
Beeld EPA

Assita Kanko, kernlid van Liberales, werd geboren in Burkina Faso.

Assita Kanko

Ondanks de rellen in Burkina Faso bleef Blaise Compaoré zich daar 27 jaar lang vastklampen aan de macht. Als Belg en Burkinees schaam ik me wanneer een leider zich zo belachelijk maakt. Het volk is meer dan ooit terecht kwaad op hem, omdat hij de Grondwet weer maar eens wou herzien om opnieuw te mogen deelnemen aan de verkiezingen. "Bij die rellen vielen er een dertigtal doden en meer dan honderd gewonden", zo meldde een opposant in deze krant. (De Morgen van 31 oktober).

"Hij moet begrijpen dat de macht niet voor hem is", riep een boze jonge betoger op France 24. De jongen doet een oproep aan alle Afrikaanse staatshoofden die ook meer dan 20 jaar aan de macht zijn. Hij zweet. Zijn drijfveer en die van de andere betogers, waarvan sommigen gevallen zijn door kogels die de overheid zonder aarzeling op hen afvuurden, is opvallend. Blaise Compaoré, die al 27 jaar aan de macht is, moet voor de meerderheid van de Burkinesen weg. Nu en niet later. Om de grondwetsherziening (niet de eerste!) te verhinderen hebben de betogers onder andere het nationaal parlement verwoest.

Het is op 15 oktober 1987 dat Blaise Compaoré aan de macht kwam in het West-Afrikaanse Burkina Faso, na een staatsgreep waar hij Thomas Sankara, een vriend voor het leven, om het leven bracht. Ik herinner mij nog dat mensen toen aan de radio gekluisterd waren, zoekend naar het laatste nieuws over de putsch. Hoe ze bang waren om de naam Thomas Sankara hardop te zeggen. Op 13 december 1998 is het een andere man, de journalist Norbert Zongo, stichter van de krant L'Independant die, terwijl hij een onderzoek verricht naar de broer van de president, sterft. De moord werd nooit opgelost.

Het is toen dat de eerste grote mobilisaties die ik mij herinner plaatsvonden, het is toen dat mijn politiek engagement een aanvang nam.

Op dit moment ontdekt men ook in Burkina Faso het bestaan van traangas. Wij, jongeren, hebben de vrijheid van meningsuiting ontdekt en verdedigd. We hadden de boodschap van Norbert Zongo plots helemaal door. Als burgers hebben we verantwoordelijkheden en de politiek is niet zo ver van ons. Zo hadden we het eerder nooit gezien.

Met die bewustwording hebben de vrouwen en verenigingen waarheid geëist over de moord op de journalist Norbert Zongo, ter verdediging van de mensenrechten. Toen verloor de beweging langzaam haar kracht, maar de ontevredenheid en verontwaardigheid groeiden onverminderd. In die tijd bestonden er geen sociale netwerken en waren we nog bang voor het regime.

Vandaag zijn de Burkinesen terug massaal op straat gekomen om de democratie te verdedigen en het vertrek van Blaise Compaoré te eisen. Maar ze zijn ook vertegenwoordigd op Facebook, Twitter en YouTube. De media verspreiden dit vervolgens wereldwijd. Het volk is minder eenzaam en Compaoré kan de toestand in Burkina Faso niet meer verbergen. De internationale gemeenschap kan moeilijk wegkijken.

Gisteren hoorden we de schrikwekkende geluiden van de repressie tijdens telefoongesprekken en op tv. Enkele minuten later zag ik het beeld van een lichaam vol bloed van een jonge militant op France 24 en op Twitter. De hashtag van de Burkinese revolutie is #Iwili ('Sta op') of #Lwili ('Vogel'). Hier ook bewijzen de sociale media hun kracht.

Welke opties heeft een bevolking wanneer de democratie zo erg en zo lang gegijzeld wordt?

Norbert Zongo schreef het vaak in L'Indépendant: "Men kan geen toekomst hebben in een land zonder toekomst." Na onze desillusies van de jaren 2000 zijn er vele jongeren naar het buitenland vertrokken. Zij geloofden er niet meer in. Maar de woede bleef en groeide.

Welke opties zijn er voor jongeren met staatshoofden die zich tot het einde van hun leven aan de macht vastklampen? Lampedusa en de drama's van de immigratie zijn ook de uitdrukking van deze soort wanhoop, opgedrongen aan volledige generaties door presidenten zonder scrupules.

In de straten van Ouagadougou, waar ik deels opgroeide, hebben de beschermers van Blaise Compaoré op de baby's geschoten die geboren werden op het moment dat hij aan de macht kwam. Erg geëmotioneerd volg ik het nieuws over mijn land van herkomst. Ik houd mijn hart vast en hoop op een positieve afloop voor het Burkinese volk. Is hij nu echt weg? Hopelijk blijft het volk hoe dan waakzaam.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234