Woensdag 21/08/2019

Column

Ik zou een week lang alleen maar out-of-office-berichten kunnen lezen en verzinnen

Beeld Bart Hebben

Elke week ontmoet Maud in de achterbuurten van haar geest een vooraanstaande persoon.

Niets zo heerlijk toch als je out-of-officebericht instellen. In mijn geval is het een beetje valsspelen, want ik heb geen office. Ik heb niet eens een bureau. Ik werk gewoon vanuit mijn sofa in mijn appartement. Bovendien besliste ik om dit jaar eens niet op vakantie te gaan. Echt 'out' zou ik niet zijn.

Maar alleen al het instellen van zo'n out-of-office, of zelfs alleen al het lezen van andermans berichten, deed mij ontspannen. Neem nu deze: 'Het zal mij niet lukken om alle e-mails die u mij stuurt te wissen, tot ik terug ben van vakantie. Zodra ik terug ben, delete ik alle e-mails in volgorde van verzending.'

In plaats van op vakantie te gaan, zou ik een week lang alleen maar out-of-office-berichten lezen en verzinnen. Het zou mij het gevoel geven van even 'echt weg zijn', zonder dat ik daadwerkelijk met koffers moest gaan zeulen, verhinderd werd door wegblokkades van melkboeren, of dat ik het exotisme moest gaan opzoeken in een geforceerde hang naar verwondering. Ik zou gewoon in mijn sofa blijven zitten, 'Beautiful Boy' van John Lennon op repeat zetten en telkens minzaam knikken bij de regel: 'Life is what happens to you, while you're busy making other plans.'

Maud Vanhauwaert Beeld Filip Van Roe

Zo zat ik rustig in mijn sofa toen er plots, door het open raam, een vreemd projectiel mijn kamer invloog. Ik dacht eerst dat het een reusachtige mug betrof die een ganse bloedworst had leeggezogen, maar al snel zag ik dat het een vliegende schotel was, waarop een miniatuurversie van Stephen Hawking inclusief rolstoel (of beter: rolstoel inclusief Hawking) was vastgesjord. Het ontstemde mij wat dat mijn mentale rust zo bruusk werd verstoord, maar ik heb te veel respect voor de man om hem in koelen bloede dood te meppen.

Hawking bleef eerst wat rond mij heen zoemen en parkeerde dan op mijn salontafel. Mijn ontstemdheid was intussen helemaal weggeëbd en ik dacht koortsachtig na over hoe ik een goede gastvrouw kon zijn voor deze onverwachte, doch hooggeachte gast. Een beetje onhandig plaatste ik een kopje thee naast het schoteltje en probeerde een interessante insteek te vinden voor een waardig gesprek. Maar waar begin je, met iemand die The Universe in a Nutshell heeft geschreven? Hoe knoop je een gesprek aan met iemand voor wie elke ster wellicht een mogelijk aanknopingspunt is? Misschien moest ik beginnen met een verzuchting: ja, ja, het heelal is ook niet alles, hè.

Hawking moet mijn ongemakkelijkheid gevoeld hebben, want hij brak het ijs met, in zijn hoogsteigen robotstem, "ge moogt ook zeveren", waarna hij zichtbaar zijn speekselproductie opdreef. Daarna vertelde hij ernstig wat de reden was van zijn bezoek. Hij ronselde handtekeningen voor zijn petitie tegen autonome wapens, en dus tegen misbruik van artificiële intelligentie. Ik zei dat ik er mij er toch niet veel bij kon voorstellen, bij 'robotsoldaten', en toen zei hij: "Je begrijpt pas het leed als je het binnenskamers hebt beleefd. Wacht, ik geef je een illustratie."

Hij fronste betekenisvol zijn wenkbrauwen en op dat moment kwam het kopje thee tot leven. Hé, dacht ik, we belanden in een scène van Belle en het Beest, maar het feeërieke sfeertje verdween al snel toen het kopje zichzelf katapulteerde tegen een glazen vaas die uiteenspatte in scherven, die op hun beurt als speerpunten mijn koelkast bestookten, die zich verbolgen liet vallen op mijn soezende kat. In een mum van tijd ontaardde mijn appartement in het strijdtoneel van een burgeroorlog. "Al goed, al goed!", schreeuwde ik. Snel ondertekende ik het document, pakte ribbedebie mijn koffers, en deze onthutsende ervaring schrijf ik nu neer (in de hoop op psychologisch herstel) terwijl ik hier stapvoets sta aan te schuiven op de Route du Soleil.

Wie is Maud?

Maud Vanhauwaert (Veurne, 1984) is een Vlaamse dichteres, die ook furore maakt met haar performances. Met haar gedicht 'Er komt een vrouw naar mij toe' won ze onlangs de Publieksprijs Herman de Coninckprijs. Haar meest recente bundel: Wij zijn evenwijdig (2015).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden