Dinsdag 19/10/2021
Cate Blanchett en Rooney Mara in 'Carol': 'We vergeten massaal dat een relatie die niet klopt voor de ene, dat de facto ook niet doet voor de ander.' Beeld ap
Cate Blanchett en Rooney Mara in 'Carol': 'We vergeten massaal dat een relatie die niet klopt voor de ene, dat de facto ook niet doet voor de ander.'Beeld ap

griet op de beeck

Ik zie zo veel mensen ontkennen wie ze zijn en wat ze echt willen

Griet Op de Beeck is schrijfster en columniste voor De Morgen.

Een rug die kromt van vergeefs verlangen. Een blik vol dromen en tristesse. Een hoofd dat zich in de onmogelijkste hoeken draait om de ander te blijven volgen tot die al vele minuten uit het zicht verdwenen is. Een glimlach die alleen maar dient om te camoufleren. Groot gemis is een van de pijnlijkere dingen om naar te kijken. Zeker als het zo mooi in beeld wordt gebracht en vertolkt als in Carol van Todd Haynes, naar de roman The Price of Salt van Patricia Highsmith. Een portret van twee vrouwen die elkaar vinden in een wereld die de tijd nog niet rijp acht voor lesbische liefde.

Veel minder dan een film over de problemen die homoseksuelen in de jaren vijftig ondervonden, is Carol een verhaal over mensen die zichzelf ontkennen. En dat is vandaag niet minder het geval dan zestig jaar geleden. Ik zie ze overal, in allerlei gedaanten. Jongens van elf die proberen een stoere zestienjarige te lijken van wie ze denken dat-ie geliefd zal zijn. Meisjes van veertien die de moeder spelen van een moeder die het als opvoeder emotioneel manifest laat afweten.

Vrouwen die de alles-op-een-rijtje-hebbende versies van zichzelf ronddragen op feestjes en in het bijzijn van familie, terwijl ze achter gesloten deuren verteerd worden door eenzaamheid, die ze even goed onbenoemd laten en telkens weer doorslikken. Mannen die zich, ook tegenover zichzelf, voordoen als glimlachende, perfect gelukkige gezinshoofden, die samen met hun vrouwen van elegant langs elkaar heen leven een nationale sport hebben gemaakt.

Onderkennen wie we echt zijn, en waar we ten diepste naar verlangen, zeker als dat niet strookt met het leven zoals het op dat moment bestaat, is ook eng, natuurlijk. Zo veel mensen hebben een boei gecreëerd waaraan ze zichzelf hebben leren vasthouden door zich wijs te maken dat ze zullen verzuipen als ze loslaten. Aan de grondslag ligt vaak zelftwijfel in soorten.

Alsof zij al niet blij mogen zijn met wat ze hebben. Alsof zij monsters zouden zijn als ze ook eens aan zichzelf zouden durven denken. Alsof zij zomaar mogen breken met het beeld dat ze al zo lang hebben van zichzelf en waarin ze altijd door anderen zijn bevestigd. Alsof zij aanspraak zouden mogen maken op datgene wat hen echt zou vervullen.

Griet Op de Beeck. Beeld Jonas Lampens
Griet Op de Beeck.Beeld Jonas Lampens

We vergeten massaal dat een relatie die niet klopt voor de ene, dat de facto ook niet doet voor de ander, zelfs al kan die dat misschien nog niet toegeven of benoemen. Dus wie in staat is om zichzelf recht te doen, bezondigt zich niet aan egoïsme (ook dat is een woordje dat we inzetten om niet te moeten erkennen dat we bang zijn, want 'egoïstisch' wil niemand genoemd worden, dus dat klinkt toch beter). Hij maakt het leven op iets langere termijn ook voor alle betrokkenen beter (als zij daar op hun beurt ook voor gaan, natuurlijk, maar dat is hoe dan ook hun verantwoordelijkheid).

Soms gebeurt er in een leven iets wat zo onontkoombaar lijkt dat die hele kwestie - wie ben ik? Wat wil ik nu echt? Wat zou goed zijn voor mij? - op scherp wordt gesteld. Voor Carol is dat de ontmoeting met Therese. Zij heeft op dat moment al beslist dat haar huwelijk niet kan voortbestaan. Therese onderhoudt een wat onduidelijke relatie met een man die met haar wil trouwen, maar voelt meteen hoe anders het is met haar. Heerlijk traag laat deze film zien hoe alle betrokken partijen reageren wanneer alles wankelt.

Ik ga de pret van wie nog wil gaan kijken niet vergallen door daar anekdotisch op in te gaan. Maar of het nu goed of slecht afloopt met deze vrouwen, Carol is hoe dan ook een prachtige ode aan de liefde. Die oerkracht waarvan je nog maar eens voelt dat het echt mensen kan redden, zelfs van zichzelf. Als beide partijen trouw durven te zijn aan hun ware ik, tenminste.

Ga vooral zelf kijken welke keuze ze in de film maken. En wie weet inspireert het u wel tot een eerlijker blik op uw eigen leven. Wat zou dat mooi zijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234