Woensdag 21/08/2019

Syrië

Ik zie geen politici die de juiste balans vinden tussen realiteitszin en medemenselijkheid

Yasmien Naciri Beeld Bob Van Mol

Yasmien Naciri is marketeer en voorzitter van de hulporganisatie Amana. 

Er lijkt maar geen einde te komen aan de oorlog in Syrië. Na wat hoopgevende berichten  over het verdrijven van IS en de eerste kleine stappen richting stabiliteit in sommige delen van het land, lijkt een vooruitzicht voor de Syrische burgers op een wederopbouw van hun platgebombardeerde land nog erg ver weg. 

Mentale rust

Vorige week liet de Duitse vertegenwoordiger van het Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties (UNHCR) weten dat er sprake is van een omgekeerde migratie van Syrische vluchtelingen die Duitsland verlaten. Sommige vluchtelingen keren terug omdat ze opnieuw een kans willen wagen en een gezinshereniging in Europa steeds moeilijker wordt. Andere vluchtelingen voelen zich gefrustreerd door de langdurige erkenningsprocedures, wat de integratie en mentale rust in de weg staat. Vluchtelingen wachten vaak maanden op een definitief verdict dat hen minstens het voordeel van de duidelijkheid kan bieden, in plaats van te balanceren tussen hoop en vrees.

Bij gezinnen die samen op de vlucht sloegen, is het wachten des te pijnlijker. Zij blijven in onzekerheid terwijl hun kinderen ondertussen opgroeien in het enige land dat ze nog (her)kennen. In hoeverre is het dan nog opportuun om te investeren in de integratie van nieuwkomers, als dat uiteindelijk geen soelaas biedt?

Terwijl oorlogsvluchtelingen toestromen en anderen terugkeren, tasten onze Europese politici in het duister bij deze humanitaire rampen. Niet verwonderlijk, want het is misschien wel de grootste kwestie van onze tijd. Die naast medemenselijkheid ook een portie realiteitszin vraagt. Ik zie geen politici die de juiste balans vinden.

Onlangs liet staatssecretaris Theo Francken (N-VA) in een interview nog weten dat hij zelf wil kiezen wie naar ons land komt. Zo hoopt hij dat zowel Europa als België het Australische model volgen. Op die manier kan er volgens hem rekening worden gehouden met de sociale, economische en culturele draagkracht van het land. Die bezorgdheid is niet onterecht, maar waar het schoentje knelt, is de bewering dat vooral vervolgde minderheden uit oorlogsgebieden voorrang moeten krijgen. Die uitspraak getuigt van tunnelvisie, die de realiteit van de oorlogen in het Midden-Oosten totaal miskent. 

Zonder VN-mandaat

Kogels en raketten discrimineren niet, waarom zou onze solidariteit dat dan wel moeten doen? Het zijn niet alleen de minderheden in oorlogsgebieden die voor hun leven moeten vrezen. In tijden van oorlog is er geen sprake van een minderheid die lijdt, maar een meerderheid die lijdt en een minderheid die de oorlog leidt.

Dit weekend besloten de VS, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk om Syrië te bombarderen. Bewerend dat ze niet kunnen toekijken hoe Assad chemische wapens gebruikt om zijn eigen volk uit te moorden. De westerse alliantie had het geniale idee om zonder VN-mandaat precisiebombardementen uit te voeren die noch enige indruk hebben gemaakt, noch een diplomatieke oplossing van het conflict dichterbij brengen.

Extra asielzoekers

Het is wel heel erg cynisch om uitgerekend nu al bij voorbaat hele groepen vluchtelingen uit te sluiten van opvang. Het is ondertussen zonneklaar dat de samenleving – na onophoudelijke incentives vanuit de politiek – nauwelijks draagvlak heeft voor extra asielzoekers. 

Maar hoe waarachtig is deze ambitie wanneer het Westen tegelijk doodleuk intervenieert in een afschuwelijk conflict dat is verworden tot een vat vol tegenstrijdige geostrategische belangen? 

Het maakt de uitzichtloosheid van de mensen in Syrië alleen maar groter.

Dus, beste politici, waar blijft jullie moed? 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden