Zondag 19/09/2021

OpinieLore Baeten

Ik wou dat ik haar kon vastpakken. Dat ik kon zeggen dat het onmenselijk is, dat ook ik me lang naakt heb gevoeld

Lore Baeten. Beeld Wannes Nimmegeers
Lore Baeten.Beeld Wannes Nimmegeers

Lore Baeten (25, CD&V) is gemeenteraadslid in Sint-Niklaas en de auteur van Ve(e)rkracht.

‘Meisje van 14 stapt uit het leven na een groepsverkrachting.’ Ze kreeg de beelden van haar eigen misbruik te zien: online werd ze opnieuw naakt gezet. “Als het niet was gebeurd, dan was mijn dochter er nog geweest. Dan had ze bij een therapeut gezeten”, getuigt de vader van het slachtoffer.

Zoveel jaar geleden toen ik misbruikt werd, blokkeerden vrienden van de dader de deur. Toen ik buiten kwam, werden er al lachend gsm’s op mij gericht. Ik heb die avond als een bezetene het internet afgezocht. Ik had schrik dat ik op een of andere site terecht zou komen, dat de hele wereld mijn gruwelijkste ervaring mee zou kunnen zien. Ik was de controle over mijn eigen lichaam bij het misbruik al kwijtgeraakt, had het online gestaan waarschijnlijk ook mijn volledige integriteit. Er bestaan geen kleren genoeg om die ongenadige naaktheid te verhullen. Wanneer naaktheid via het internet in ieders gsm terecht kan komen, dan wordt de geringe controle die er was, ook meteen mee opgegeven. Dan wordt de schaamte van het moment nog ééns zo groot, dan is er geen greintje integriteit meer. Dan sta je inderdaad opnieuw naakt, en in die gruwelijke context moet dit veertienjarige meisje enkel de dood nog als uitweg hebben gezien.

Ik wou dat ik haar kon vastpakken. Dat ik kon zeggen dat het goed komt. Dat het zwaar en onmenselijk is, dat ook ik me lang naakt heb gevoeld. Ik heb mijn eigen borsten en huid gehaat, ik wou het vel van mijn lichaam scheuren. Ik wou dat ik kon zeggen dat ook ik wou rennen, vluchten... weg van alles, weg van het verleden en soms helemaal weg van de wereld. Ik wou dat ik kon zeggen dat ik het begrijp dat ze geen toekomst meer zag. Want seksueel misbruik verwoest altijd levens. Maar nog meer zou ik willen zeggen dat er ook liefde en geluk kunnen zijn na trauma, dat ze niet alleen was, dat er altijd steun en een uitweg is.

Nazorg

Maar onze samenleving gaat wel dringend die steun en die uitweg moeten creëren. Dat er tieners zijn die nog steeds denken dat misbruik en het verspreiden van die beelden een soort practical joke is, dat moet er voor eens en voor altijd uit. De gedachten dat er vandaag, mede door het internet, zo een normvervaging is dat je zelfs fier op het internet pronkt met zulke gruwelijke daden, maakt mij misselijk.

Hier moeten we toch dringend over durven te praten met onze jeugd en in het onderwijs. Een condoom over een banaan trekken is geen seksuele opvoeding. Er moet grondig gepraat worden over toestemming, over de gevolgen van mentaal en fysiek misbruik, over aangifte doen, over nazorg en over hoe je een slachtoffer in jouw omgeving kan steunen. We moeten evengoed praten over de aansprakelijkheid en de gerechtelijke gevolgen van misbruik.

Veel te vaak nog lees ik dat er gesproken wordt over verzachtende omstandigheden, over minderjarigen die ‘niet beter wisten’ en nog ‘onbezonnen zijn’, over het slachtoffer dat op een bepaalde manier gekleed was of ‘niet duidelijk nee zei’. Misschien onbedoeld, maar met een enorme impact blijven we hierdoor de schuld bij het slachtoffer leggen en mogelijke daders het idee geven ‘dat het allemaal niet zo erg is’. Eén op de tien minderjarige jongens en één op de vier minderjarige meisjes maken seksueel misbruik mee. De cijfers zullen gruwelijk hoog blijven als we dit nu niet massaal aanpakken.

Ik hoop dat wie dit leest nu niet zegt: “Er is wat goed mis met de jeugd.” Dit valt niet vast te pinnen op ‘de jeugd van tegenwoordig’. Dit zit in alle lagen van de bevolking, in elke leeftijdscategorie en helaas in zoveel huiskamers. Seksueel misbruik is dus een maatschappelijk probleem. Deze gebeurtenis is een collectieve fout. We zijn niet goed bezig. We hebben nog steeds geen veilige samenleving gecreëerd, we zijn nog steeds niet in staat om steun en begrip te tonen voor alle vormen van misbruik, we schieten tekort in onze opvoeding, in ons onderwijssysteem wanneer er niet over toestemming gesproken wordt, we hebben gefaald in onze nazorg als de wachtlijsten te lang zijn.

Ik hoop uit de grond van mijn hart dat dit ons eindelijk wakker schudt. Dat auteurs over seksueel misbruik niet meer moeten horen dat dit thema niet actueel is, dat activisten niet meer moeten horen dat er toch al genoeg is gedaan, dat sprekers en experts niet moeten horen dat het niet in het programma van scholen past, dat dit soort columns niet geschreven moeten worden wanneer er weer een dode valt.

Wie vragen heeft over zelfdoding, kan terecht op het telefoonnummer 1813 of zelfmoord1813.be.
1712 is de hulplijn voor elke burger die vragen heeft over geweld, misbruik en kindermishandeling. 1712.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234