Dinsdag 22/10/2019
Beeld rv

Column Mark Coenen

Ik wilde leven van de liefde en de muziek, in de bossen, omringd door vestaalse maagden in een walm van weed

Mark Coenen is columnist.

Woodstock is dit jaar 50 jaar geleden en daar wilde ik wel eens naartoe!

Naar het festival dat deze zomer georganiseerd wordt ter viering van de eerste editie – er was nog een tweede festival in 1994, dat gelukkig in tochtige kieren van de tijd verdwenen is.

Zij die mij kennen of zij die mij denken te kennen omdat ze deze krant lezen, weten dat Woodstock in grote letters opgeschreven staat in het boek mijner leven dat voorlopig, en dat is maar goed ook, nog geen uitgever heeft.

Op mijn sterfbed, een creatie van Arne Quinze en Vincent Van Duysen, zal ik omringd zijn door zestien vestaalse maagden die in opdracht van mijn vrouw constant mijn kussens opkloppen waarbij zij liederen zingen die allemaal op de driedubbele liveplaat van het festival staan.

De film van mijn leven die ik zal zien passeren en die ons allemaal wacht, zal bestaan uit psychedelische vloeistofdia’s en fragmenten van de film van Mike Wadleigh. Hij die het festival van toen vastlegde in iconische beelden die mij nog vaak te binnen schieten als ik de slaap niet kan vatten na een rijkbesproeide maaltijd bij volle maan.

Woodstock 1969, liefde all over the place. Beeld Getty Images

Ik had na het zien van die film, als veertienjarig snotjong, nog slechts één ambitie: leven van de liefde en de muziek, in de bossen, gezeten aan kampvuren omringd door vestaalse maagden in een walm van weed.

Daar is, als ik eerlijk ben, niet veel van terechtgekomen.

Buiten dat van de liefde dan.

Klara besteedde deze week aandacht aan de festivalcultuur van de jaren 60 in een vierdelige reeks met Lies Steppe en Geert Buelens, de man die, als hij de jaren 60 al niet heeft uitgevonden, er alleszins wel een standaardwerk over schreef.

Blijkt dat heel dat Woodstockfestival voorbij was voor je het wist, dat de mensen bijna verdronken in de ellende en de modder en dat er veel te weinig wc’s waren. Dat wist ik allemaal wel, maar ik had het verdrongen.

En zo verliest men telkens weer een jongensdroom, tot er op het einde niets meer zal overblijven dan een bedpan die weer niet op tijd geledigd werd door de anderstalige verpleegster in het rusthuis waarvoor mijn kinderen nú al aan het sparen zijn.

Maar voor dat gebeurt, wilde ik naar de farm van Max Yasgur, om met allemaal andere ouden van dagen iets te gaan herbeleven wat nooit had plaatsgevonden.

Nostalgie is niet alleen een radiostation.

Bleek dat het festival op een heel andere plek wordt georganiseerd en dat de line-up bestaat uit een ratjetoe van minkukels, rappers en dementerende carrosserieën uit de jaren 60.

Alle artiesten wilden hun gage op voorhand, wat het festival naar het bankroet leidde of het scheelt niet veel.

Op hun site houden ze manmoedig vol dat er geen vuiltje aan de lucht is, maar 57 dagen voor het festival is er nog geen ticket verkocht.

Omdat er nog geen zijn.

Alles moet kapot.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234