Maandag 14/10/2019
Beeld Bob Van Mol

Column

Ik wil maar één ding: baden in stilte

Hilde Van Mieghem, acteur, regisseur en auteur, neemt u mee in haar leefwereld.

Het is bijna onwezenlijk stil nu alle scholen met vakantie zijn. Geen krijsende kleuters, gillende pubers of tot de orde roepende juffen, er is niets van dat alles, alleen maar stilte. Zelfs geen schoolbel die om de vijftig minuten door merg en been gaat.

Toen ik mijn vreugde hierover een paar dagen geleden op Facebook en Twitter uitte, kreeg ik op het eerste medium alleen maar instemmende, positieve reacties, mensen die het zich wel konden voorstellen dat je je geluk niet op kunt na tien maan­den omringd te zijn door zo­maar even drie scholen, om het dan nog niet te hebben over drie andere scholen die maar één of twee straten verder gelegen zijn.

Op Twitter daarentegen kreeg ik meteen een clubje trollen over me heen die het om een of andere reden op me gemunt hebben. Dat ik oud en verzuurd ben, dat ik dan maar moet verhuizen, dat ik die arme kindertjes hun plezier misgun. Qua projectie van hun eigen verzuring kon het wel tellen.

Maar, ik kan mijn geluk niet op. In mijn tuin, die grenst aan de nu verlaten speelplaats van de peuter/­kleuterschool, is het muis­stil. Zo ook aan de straatkant, geen lange files met ouders die hun kinderen in de stank van uitlaat­gassen afzetten voor de schoolpoort. Geen tientallen fietsen die voor mijn deur of tegen mijn gevel gedropt worden. Soms gebeurde het zelfs dat een snoodaard het opportuun vond om zijn of haar fiets aan de mijne vast te klinken, waardoor ik niet weg kon en er niets an­ders opzat dan te wachten tot de duidelijk gestreste ouder onder het uiten van duizenden excuses mijn fiets weer bevrijdde.

Er is helemaal niets van dit alles. Enkel stilte. De blijdschap die ik daarbij voel, is te vergelijken met de blijdschap die ouders ervaren als hun kinderen na twee maanden vakantie eindelijk weer naar school kunnen. En in die gezinnen gaat het dan meestal om maar enkele kinderen. Je kunt je voorstellen hoe het is als er honderden voor een paar maanden op vakantie vertrekken.

Wat hou ik van Antwerpen in de zomer­maanden. De rust in de straten, de overvloed aan parkeer­plaatsen, de idyllische pleintjes waarbij de zon die door het gebladerte van de bomen valt het geheel de aanblik geeft van een impressionistisch schilderij. Le déjeuner sur l’herbe is er niks bij. Je waant je in een Proven­çaals stadje waar je ’s ochtends met een baguette onder de arm over straat sloft, waarna je besluit om nog even een koffie te drinken op een terrasje voor je naar huis gaat en waar je, wat een zeldzaamheid is, geen bekenden tegen het lijf loopt. Heerlijk.

Vanaf 10 juli is het dan echt helemaal feest. De werken in de straten, en dat zijn er wel wat in A., liggen eindelijk stil. Bouw­verlof. De chantiers zijn leeg, de op­dringerige radio’s staan uit, geen mannen meer die zwetend onder de brandende zon met al dan niet ontbloot bovenlijf staan te breken, hakken, drillen, boren of met graaf­machines de wegen versperren. Niets van dat alles. De stad is verlaten. De stad is van mij.

Als je de drukte echt niet kunt missen, dan kun je nog altijd naar zomerbars, waar men krampachtige pogingen doet om mensen de illusie te geven op een strand te zitten. Je kunt naar de vele voorstellingen en evenementen van de Zomer van Antwerpen en in augustus naar Jazz Middelheim. Maar dat alles is aan mij niet besteed. Ik wil maar één ding: baden in stilte.

Ik ga nooit op vakantie in de zomermaanden, geen zin in drukke wegen naar het zuiden of aanschuiven aan de overvolle gates van Ryanair. Ik blijf lekker thuis en zing een liedje van Jasperina de Jong: laten we gaan slapen, wij gaan van de zomer lekker nergens naartoe, niet meer over tobben, dobbe dobbe dobbe dobbe dobbe dobbe doe.

En Twitter en Facebook? Die gooi ik er deze zomer ook af.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234