Maandag 03/08/2020

Opinie

Ik wil de jongens die mijn lief en mij nariepen graag uitnodigen voor een etentje. Wij voorzien rosé en roze T-shirts

Tim Taveirne.Beeld rv

Tim Taveirne is acteur en schrijver. Hij studeerde af aan KASK Gent.

Antwerpen, rond drie uur na middernacht. Mijn lief Niels en ik wandelen naar huis, het is warm, we hadden een fijne zaterdagavond met vrienden. We zijn halfweg wanneer drie mannen ons naroepen. "These guys. They are fucking each other." "Who is the man, who is the woman", vraagt een. Ik draai me om, kijk naar hen en blijf staan. "Oh! He is the macho", zegt een ander. Maar we wandelen verder, zij ook, zo gaan de dingen. We zijn het alweer vergeten. Bijna thuis passeren twee jongens ons op de fiets. "Goeienavond dames!" Ze roepen het met het grootste gemak. We vergeten het niet.

Ik woon nu twee jaar in deze stad. Ik houd van haar cafés, haar inwoners en pleinen. Ik kan me niet herinneren dat Niels en ik ooit de deur uitgingen met een harnas of schild. Waartegen zouden we ons moeten wapenen? Onverdraagzaamheid? Men moet zo weinig van ons verdragen. Een roze T-shirt, misschien, als we durven. En dat we van elkaar houden. Ik ben nooit bang of achterdochtig geweest, denk ik. Maar tegenwoordig houd ik tijdens het winkelen mijn hoofdtelefoon op. Ik wacht nog steeds tot iemand naar me toe komt, Rihanna onderbreekt ('Diamonds' staat op repeat) en zegt dat het oké is zo. Dat niemand opkijkt van het roze T-shirt.

Niels neemt op vrijdagavond de trein. Een paar jongens komen bij hem zitten en gebaren dat ze hem een blowjob zouden geven. Nee, bedankt. Hij verplaatst zich, laat het naast zich neervallen. We wandelen over de Meir en krijgen schunnige opmerkingen ingefluisterd (want soms fluisteren mensen, dat is makkelijker en niemand heeft het gezien). De woorden vallen andermaal naast ons neer. We denken dat het voorbij gaat, dat er tegenwoordig geen redenen zijn om te klagen. Want we hebben het goed, we hebben rechten verworven. We hebben kilometers gemaakt. Maar zolang onze liefde de aanleiding blijft voor blinde en bruuske veroordelingen, wil ik heel luid blijven roepen. Want het werk is nog niet af, nog lang niet. Wat doen we overigens met het nationaal actieplan tegen holebi- en transfobie dat afliep in 2014 en nog niet werd hernieuwd?

Sommige mensen zeggen dat reageren gelijkstaat aan olie op het vuur gieten. Dat we het moeten negeren of op een ludieke, humoristische manier bespelen. Anderen vinden het ongeoorloofd dat we het woord vragen want "iedereen wordt weleens nageroepen". Maar dat lijkt me goed nu, de vlam-in-de-pan. Liever dat dan een waakvlammetje waarmee we niets opschieten. Wie weet blussen we het samen. Ik geloof net dat dit, deze woorden, een poging is tot een gesprek. Ja, u kunt dit lezen en onverschillig wegzetten bij het oud papier. U denkt misschien dat het niet zo veel uitmaakt. Maar ik wil straks niet gefrustreerd naar de stembus. De geschiedenis leert ons dat vooruitgang ontstaat vanuit een perspectief, een vergezicht. We veranderen de wereld niet door in onszelf te vloeken op iedereen die ons dwarszit en alles wat verkeerd gaat. Dus laat ons proberen het hoofd op te richten en elkaar te zien. Voor wie we zijn, voor wat we zijn.

Want elke wantrouwige blik, elke onnodige opmerking herinnert ons aan wat nog niet is verwezenlijkt. Opdat we niet zouden vergeten dat alles wat niet uitgaat van de consensus, ook bestaansrecht heeft. Maar ik vraag me af in wiens kamp de bal nu ligt. Of stuitert hij ergens rond in het midden? Ik weet niet of de jongens die ons zaterdagnacht nariepen dit zullen lezen. Maar ik wil hen graag uitnodigen voor een etentje. Mijn lief kan erg goed koken. We voorzien roséwijn en roze T-shirts. Wat brengen jullie mee?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234