Zondag 22/05/2022
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnDe gebeten hond

Ik weiger anderhalve ballon van Gert Verhulst te betalen voor een koffie verkeerd in café Florian

Mark Coenen gaat op wandel met de week.

Mark Coenen

Ik schrijf deze woorden gezeten op een terrasje aan het Canale Grande in Venetië, met ruim en onbelemmerd zicht op de prachtige Chiesa dei Santi Geremia e Lucia en de aanleg­steigers van een vloot vaporetti, openbare waterbussen.

Brommende boten die de hele dag mensen uit­spuwen en daarna weer op­zuigen.

Wie het breed heeft moet het breed laten hangen en daar word ik steeds beter in.

Ik had deze week een afspraak met de geschiedenis.

In tegenstelling tot de fantasten in de Vlaamse politiek die zich rijk rekenen met een dode mus, was dat bij mij echt zo.

In Venetië asemt elke steen, elke waterdruppel, elke molecule geschiedenis uit.

Het is hier nog ongewoon warm voor de tijd van het jaar en ook nog druk: scheeps­ladingen toeristen met rolkoffers, de iPhone in de aanslag om de weg te vinden, klauteren zuchtend over de bruggen en die zijn er in overvloed. Net zoals kerken, standbeelden, restaurants met obers als knipmessen en damasten tafellakens en vijf miljard souvenirwinkeltjes die allemaal dezelfde exuberante en spuug­lelijke carnavals­maskers verkopen.

Tot het je oren uitkomt.

Maar wie de gestage stroom naar het San Marco-plein weet te vermijden, vindt een wonderlijk stille stad, met smalle straatjes die tegen de hitte beschermen en waar je je met enige verbeelding een paar eeuwen terug­geworpen in de tijd kunt voelen.

Ik laat, met de luiheid mij aangeboren, de verkenning van de stad over aan het toeval. Mijn poging om te verdwalen mislukt, want alle wegen leiden uiteindelijk naar water. Zo komt een mens ergens en nergens tegelijk. Soms heb ik de indruk in een Arabische soek te zijn verzeild, dan weer in een smallere versie van de Champs-Elysées, met meer luxe­winkels per vierkante meter dan op de Champs-Elysées zelf.

Hoe dichter je bij San Marco komt, hoe duurder het wordt. Ik weiger anderhalve ballon van Gert Verhulst te betalen voor een koffie verkeerd in café Florian, waar een dixieland­orkestje de sfeer trouwens helemaal verpest.

Hier passen alleen aria’s van Puccini en liedjes van Eros Ramazzotti, brom ik geschoffeerd.

Als ik voorbij Harry’s Bar kom, ga ik overstag. Hier hebben ze de Bellini uitgevonden, een cocktail op basis van gepureerde perzik en prosecco. Dat ik daar drie ballonnen van Gert Verhulst voor betaal: graag, zeker omdat ik mij inbeeld dat ik in hetzelfde stijlvolle urinoir heb geplast als Ernest Hemingway, die hier ooit een vaste kruk had.

Venetië is geen stad om alleen te bezoeken, naast geschiedenis hangt hier ook de romantiek in de lucht. Merk ik jaloers als ik ’s avonds omringd door flikflooiende koppels een sobere maaltijd nuttig aan een of ander plein.

“Dat is de laatste keer dat ik hier alleen ben”, whats­app ik naar mijn vrouw. “Volgend jaar gaan we samen.”

Het duurt geen seconde voor ze antwoordt.

“Jaaaaaaa.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234