Woensdag 21/08/2019

Column

Ik weet ondertussen dat je­zelf iets toewensen of voornemen zinloos is

Hilde Van Mieghem Beeld Bob Van Mol

Hilde Van Mieghem, acteur, regisseur en auteur, neemt u mee in haar leefwereld.

Een paar dagen geleden, na de toch wel intense kerstdagen, keken Mr. Wilson, mijn hondje, en ik elkaar aan. Zullen we, vroeg mijn blik. Hij hield zijn kopje scheef, knipperde even met zijn ogen en beaamde daarmee mijn vraag. We hebben niet meer dan een half woord, een halve blaf, nodig om elkaar te verstaan.

Acht uur later, na vier landen doorkruist te hebben, België, Luxemburg, Frankrijk en de 290 kilometer lange kerstkaart die Zwitserland is, zaten we in een hotelletje in Como, Italië. Tussen­halte.

De volgende ochtend weer verder, naar een paradijselijke plek in een dal omgeven door blauwgroene Toscaanse heuvels. Naar het huis van vrienden. Daar blazen we in stilte 2017 uit.

Stilte. We hebben het nodig. Mr. Wilson is nerveus van alle kerstprikkels die zijn hondenbrein op de proef stelden; vooral aan kerstmuziek heeft hij een hekel. Op straat begon hij te huilen als een wolf van al dat getsjingeltsjangel.

En ik heb turbulente weken achter de rug, wat zeg ik, turbulente maanden, een turbulent jaar.

2017 begon kortademig, net ontslagen uit het ziekenhuis na een zware longontsteking als afsluiter van een al even turbulent 2016. Maar daar stoorde 2017 zich niet aan. Het joeg me de ­voorbije twaalf maanden door als was ik een karretje op een achtbaan. Vol ­gillende mensen.

De glorieuze geboorte van een kleindochter, het voor de leeuwen gooien van de film Sprakeloos, Rita in Tabula rasa, de dood van verschillende geliefden, het hele #metoo-gebeuren, de bagger, de steun, vrouw van het jaar. Ik kon met moeite volgen. Het liet sporen na, vooral onder mijn ogen.

Nog één keer slapen en het is zover, dan begint 2018. Een magisch getal. Ik herinner me hoe ik als kind uitrekende dat ik in dat jaar 60 zou worden. Het leek me absurd, eindeloos ver weg en vooral een niet na te streven doel. Daar denk ik nu heel anders over.

Maandag is het 1 januari. De eerste en mooiste dag van het jaar, mijn lievelingsdag. Ook al ligt hij erbij als een boreling in de vondelingenschuif van Moeders voor Moeders. Door niemand gekoesterd, door niemand bemind. Die verweesde dag vervult me altijd met een ongebreidelde nieuwsgierigheid naar alles wat ik zal tegenkomen in het nieuwe jaar.

Ik hou ervan om dan met Mr. Wilson door de lege Antwerpse straten te ­dwalen: niemand te zien, geen huis, geen winkel, geen café opent zijn deuren, alles slaapt. Hier is er geen verschil ­tussen de laatste en de eerste dag van een jaar, de bomen staan er even statig bij, de heuvels glooien onveranderd en rustgevend verder, alles ademt een ­tijdloos nu.

Ik heb geen wensen of voornemens meer. Sinds het millenniumjaar 2000 heb ik die laten varen. Ik zat toen alleen thuis en mijmerde over wat voorbij was en wat nog komen zou. Het was een heldere avond met een hemel vol ­sterren. in de verte was er hier en daar al een knallende voetzoeker te horen.

De tuin lag onder een dikke laag ­glinsterende sneeuw. Ik trok mijn laarzen aan, stapte behoedzaam op het sneeuwtapijt en tekende een groot hart in het maagdelijk wit. Om precies 00:00 uur ging ik er midden in staan, keek omhoog naar de sterrenhemel, hoorde het vuurwerk ­losbarsten, de boten blazen en riep de goden aan. Ik riep om een goed lief. Please!

De goden trekken zich niets aan van de wensen van mensenkinderen. Ze ­hebben het veel te druk met zichzelf. Dat goede lief ben ik nog niet tegengekomen. Hij mij evenmin.

Ik moet glimlachen nu om zoveel ijde­le hoop. Ik weet ondertussen dat je­zelf iets toewensen of voornemen zinloos is. Je komt oud en nieuw perfect door zonder. Intens gelukkig met wat er is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden