Zondag 28/02/2021
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnMark Coenen

Ik weet niet wat dat met een mens doet, zeventien jaar met kanker leven, maar ik denk: veel

Marc Coenen is columnist.

De 1.000 kilometer tegen kanker, het fietsevenement waarvoor je de deelnemers hun spuuglelijke lycratruitjes en pamperbroeken met bretellen voor één keer graag vergeeft, kan het tweede jaar op rij niet plaatsvinden. Reden: welbekend. Op de website van KOTK teast Marc Michiels dat er tijdens het Hemelvaartweekend een alternatief evenement wordt georganiseerd, maar een lange zucht van ontgoocheling woei door stad en land. Fietsen is immers een van de leukste dingen om in groep en met elkaar te doen – wel alleen in de categorie ‘Dingen om te doen met uw kleren aan’. Dat spreekt vanzelf.

Het is vandaag Wereld Kanker Dag: dat geldt voor de mensen die geen kanker hebben, wat voor de anderen is het elke dag kankerdag. Wim Wouters haalde de kankerdag van dit jaar niet meer. Hij stierf vorige week. Na zeventien jaar was zijn tumor hem dan toch te snel af. We kenden elkaar van in de tijd dat MNM nog Donna heette en hij daar als muziekredacteur en presentator werkte. Wim was een sterkhouder, zoals dat heet, die met Mechelse koppigheid zijn muziekkeuzes verdedigde, want hij had altijd een mening en beschikte over een geweldige neus voor hits.

Ik weet niet wat dat met een mens doet, zeventien jaar met kanker leven, maar ik denk: veel. Op Facebook omschreef hij zichzelf als ‘Veertiger met medisch heden en verleden waar je stil van wordt. Probeert veel te nuanceren.’ Hij was onvergetelijk grappige mens, die, ondanks zijn sores en zo vaak tegen de wind in, er de moed probeerde in te houden. De moed der wanhoop: hij wist wat dat was. En zijn vrouw ook. En hoe.

Dat hij tegelijk veel wist van het Songfestival is hem bij deze vergeven, schreef ik haar toen ik Wims dood vernam. Flauwe humor is het wapen van de onhandigen, op zo’n moment. Ilona schreef terug dat ze hard op zoek waren geweest naar opnames uit zijn Donna-tijd waarin Wims stem te horen is, maar dat tot haar grote verbijstering zowat niets bewaard bleek te zijn. Nu kan je alle programma’s ad infinitum beluisteren dankzij een app en de cloud, toen was het een oor in, ander oor uit.

Miljoenen uren radio zijn zo de ether in gegaan en net zoals ether verdampt, zonder een spoor na te laten. Hoe vluchtig het leven is: radio was daar het beste bewijs voor in die dagen. Behalve op de korte golf dan, wist ik van Lutgart Simoens. Armand Pien had haar geleerd dat de korte golf niet de ronding van de aarde volgt, maar altijd rechtdoor gaat, met een snelheid van 300.000 kilometer per seconde. Dat zette haar aan het denken: als de stem altijd maar rechtdoor gaat, zou die dan nu nog ergens door het heelal zweven? “Misschien,” zei ze, “botst die daar nog altijd ergens rond, kaatsend van de ene ster naar de andere. Dan blijf ik zo ook wel bestaan.”

Dat vond ik een troostende gedachte. Ook voor Wim.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234