Zondag 26/09/2021
Aya Sabi. Beeld DM
Aya Sabi.Beeld DM

ZomercolumnAya Sabi

Ik vroeg me deze week af hoe ik weer op een podium moest staan

Aya Sabi is De Morgen-columnist en auteur van Verkruimeld land.

De grote breuken in de geschiedenis waren voor de gewone mens niet altijd voelbaar. Ze zijn vaak achteraf door academici gekozen. Toch kunnen we nu stellen dat de gevolgen van de afgelopen periode op sociaal vlak wel duidelijk zijn. Ik had vorige week barstende hoofdpijn nadat ik thuiskwam van een offline evenement en ik heb de rest van de avond gewoon platgelegen.

Ik ben niet de meest betrouwbare referentie, aangezien mijn hoogsensitiviteit de sociale prikkels uitvergroot. De meeste mensen snakken weer naar sociaal contact, naar evenementen, verjaardagen om samen te vieren en ik ben blij dat dit weer kan deze ‘zomer’ (dit woord staat tussen aanhalingstekens, omdat de weergoden ons weer aan het krenken zijn).

We kunnen het helaas nog geen postcoronatijdperk noemen, maar de gevolgen van de lockdown zijn hoe dan ook duidelijk. Ook andere mensen vragen zich hardop af of ze weer handen moeten schudden. Ze hopen dat de beleefdheidsregels veranderd zijn zodat ze niemands uitgestoken hand hoeven te weigeren – zo ongemakkelijk!

Ik vroeg me deze week af hoe ik weer op een podium moest staan. Er konden door de coronamaatregelen 140 mensen aanwezig zijn per keer. Dus moest ik twee keer dezelfde tekst voordragen, voor het eerst na anderhalf jaar niet virtueel. Echte mensen, zonder scherm. Als we de etiquette toch aan het veranderen zijn, kunnen we het dan normaliseren om een dag op voorhand te laten weten dat je niet aanwezig kan zijn? En kunnen we dan meteen van angst of ongerustheid een geldige reden maken?

Ik vroeg me af hoe ik twee keer op een podium voor een honderdveertigkoppig publiek moest staan en waarom ik dat ooit normaal heb gevonden of heb gekund. Ik maakte de berekening in mijn hoofd: heb ik het geld echt nodig? Ik heb het uiteindelijk toch gedaan, want het lijkt me niet zo professioneel of beleefd om een belofte te breken. Dat moeten we niet willen.

Alle eerste keren zijn moeilijk en angst is soms een goede raadgever in die zin dat je net dat moet doen waar je bang voor bent. Ik stond op het podium. In mijn hoofd was ik dankbaar dat ik niet gestruikeld was over de microfoondraad en ik vroeg me af of ik het publiek iets leuks kon vertellen om mezelf te introduceren. Binnen de paar seconden maakte ik de beslissing om gewoon ‘hallo allemaal’ te zeggen en omdat dat volgens mezelf een foute keuze was, ben ik maar meteen beginnen voor te dragen.

Achteraf kwam er een ouder koppel naar me toe. De vrouw wees naar haar hart en zei: “Dat ging naar hier, meisje.” Ze excuseerden zich dat ze nog geen abonnement hadden op De Morgen. Ik wist niet wat te zeggen, maar in tranen wist ik weer waarvoor ik het allemaal deed. Ik bedankte ze een beetje verlegen en ongemakkelijk.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234