Woensdag 24/07/2019

Opinie

Ik voel diepe schaamte bij de miserabele reactie van Freilich

Beeld REUTERS

Emmanuel Stein (28) is klinisch psycholoog en lid van de progressieve organisatie Een Andere Joodse Stem. Hij woont en werkt in Brussel.

Joden en Israël... het is vaak een ingewikkelde verstandhouding. "Odi et amo" schreef Catullus meer dan 2.000 jaar geleden: ik haat en ik bemin. Hij doelde weliswaar op zijn lief, maar deze kernwoorden vatten mijn relatie met Israël perfect samen. Odi et amo.

Emmanuel Stein. Beeld RV Gabriel Hollander

Zoals veel Joden in België heb ik een emotionele band met het land: ik ben er al zeker tien keer naartoe gevlogen, heb er familie wonen, spreek een mondje Hebreeuws - zij het met wat haar op. Telkens weer verbaas ik mij erover wat voor een sterke en onbeschrijflijke sensatie ik in mijzelf naar boven voel komen als ik in Israël toekom. Daar zit iets van 'waauw!' in, een vleugje trots, een gevoel van verbondenheid, misschien ook iets van hoop. Enkel deze woorden neerpennen roept het gevoel alweer een beetje op, ik voel hoe mijn hartslag lichtjes stijgt en hoe allerlei herinneringen aan het land mijn gedachten komen bevolken. En dit ondanks het feit dat ik in België geboren en getogen ben en ik me ook echt als Belg beschouw.

Maar het is gecompliceerder dan dat. Zoals iedereen weet, woedt in Israël/Palestina een eindeloos conflict, een strijd die de gemoederen tot ver buiten de grenzen van het Beloofde Land verhit. Meningen lopen sterk uiteen, ook binnen de Joodse gemeenschap. Ik heb zelf lange tijd geworsteld met een zeker loyauteitsconflict: mag ik wel überhaupt kritiek geven op het land als ik het niet eens ben met wat er gebeurt? En mogen we de kritiek wel hardop naar de buitenwereld toe uiten? Ik zie hoe sommigen rondom mij zich terugplooien op een defensieve houding, hoe kritiek op de Israëlische politiek soms ook heel persoonlijk wordt opgevat. Alsof je de persoon zelf hebt geraakt, terwijl je je pijlen eigenlijk op het land hebt gericht.

Gedwongen uitzetting

Hoe sterk de emotionele band ook is: er zijn een aantal zaken die voor mij niet door de beugel kunnen en die niet verzoenbaar zijn met mijn eigen normen en waarden. Dat moet ook gezegd kunnen worden. Zo heb ik de voorbije dagen met verbijstering gelezen dat activiste Brigitte Herremans vorig weekend gedwongen uitgezet is uit Israël, omdat ze beschouwd werd als een "bedreiging van de openbare veiligheid en orde". Het is te gek voor woorden.

Vervolgens heb ik diepe schaamte voelen opkomen bij de miserabele reactie van Michaël Freilich (alwéér diezelfde Freilich, wanneer zullen de Vlaamse media beseffen dat de Joodse gemeenschap ook andere gezichten kent?) die niets beters vond dan op haar persoon in te hakken ("mooi", "lief" versus "achterbaks", "vals"), zonder ten gronde te argumenteren waarom nu precies iemand als mevrouw Herremans een gevaar voor Israël betekent en gedwongen naar België moet terugkeren. Het hebben van een andere mening, los van het feit of we het daar mee eens zijn, kan toch geen voldoende verklaring zijn om iemand het land uit te zetten?

Betekent dit dat ik persoonlijk akkoord ga met de standpunten van Herremans? Nee, niet per se. Maar laten we als democraten die we zijn, doorspekt van het liberale vrijheidsdenken, streven naar respect voor andere stemmen in het debat. Moeten aanschouwen hoe Israël, het land waar ik zo'n sterke connectie mee voel, zich verarmt en verengt in een hard en repressief discours, hoe ngo's recentelijk met nieuwe wetten geviseerd en gepest worden, hoe activisten in eigen land gemarginaliseerd worden terwijl sommige buitenlandse activisten gedwongen worden teruggestuurd... daar wordt een mens triest van. Democratie en pluralisme zijn geen loze woorden. Ook hier voel ik weeral hoe mijn hartslag omhoog gaat, hoe dit een gevoelige snaar bij mij raakt. De cirkel is rond: odi et amo.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden