Zondag 08/12/2019
Hugo Camps. Beeld Stephan Vanfleteren

Column

Ik verheug me al op de toneelstukjes die we van mevrouw Macron mogen verwachten

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

Ze fladderen hand in hand door de fine fleur van Parijs, over congrestrappen en markten, naar iedere volkstoeloop. Ze fladderen vooral naar elkaar. Emmanuel Macron en Brigitte Trogneux zijn duidelijk een glamourkoppel. Hij is 39, zij 64. Ze leerden elkaar kennen toen hij 17 was en zij 40 en zijn inmiddels tien jaar getrouwd. Op de middelbare school waar zij lesgaf, schreven ze samen een toneelstuk.

Tijdens de campagne completeerde Brigitte de presidentskandidaat. Waar zijn handen rustten, waakten haar ogen. Ze hielp hem door zijn speeches heen, leerde hem theatraal gesticuleren en voegde bij elk optreden haar nimbus van charme toe. De Macrons doen denken aan de Obama’s. Brigitte is niet de kathedraal die Michelle was, maar als spinnend katje maakt ze veel los bij toehoorders. Zij is als verschijning zelfs meer antichrist van het systeem dan haar echtgenoot.

Je komt het in de politiek en het zakenleven niet vaak tegen dat een man kiest voor een oudere vrouw met een leeftijdsverschil van een jaar of twintig. Edith Piaf deed het met haar Griekse loverboy die na haar dood ook uit het leven stapte. Nu reeds kun je zien dat mevrouw Macron meer is dan een first-lady-to-be. Ze is zijn triomfkreet, alarm en tristesse.

Ik wil haar stem horen in dat Mireille d’Arc-kopje. Stel me voor dat ze mooi hees is, niet nasaal. Billie Holiday mag ook. Vanwaar het komt, weet ik niet, maar Brigitte creëert hogere verwachtingen dan Emmanuel. Met Michelle Obama had ik dat ook. Staatsie en gratie voor twee.

Hand in hand

Vorige zondag trok ze in een blauwe jeans naar de stembus. Niet in een mantelpakje van Dior. Een subtiel gebaar van systeemafbraak waar haar man zo dol op is. Nou ja, om de winst te vieren ging hij zondagavond met een paar intellectuelen in een dure brasserie tafelen. Nog geen halve clochard van de rive gauche in de buurt. Ook het systeem van de culinaire ballotage is taai, in Frankrijk.

Brigitte Auzière, de echtgenote van de Franse presidentskandidaat Emmanuel Macron. Beeld Photo News

Hier zie je nooit eens een politicus hand in hand lopen met zijn wederhelft. Ze gedragen zich in het straatbeeld eerder als vreemden voor elkaar. Legendarisch in vervreemding was het winkeltochtje van Kris Peeters en zijn vrouw in Antwerpen. Zoals ze daar liepen was er plaats voor een huifkar tussen beiden in. Blijf dan thuis. Een first lady hebben wij ook niet, althans zij leidt een verborgen leven. Vanwaar die schroom? Mevrouw De Wever? Geen mens die weet of ze nog leeft. Die krampachtige geslotenheid van de politieke klasse in het normale leven heeft niets met privacy te maken. Het is elitair machismo. En voor de vrouwelijke bewindslieden la même chose.

Ivanka Trump was door Angela Merkel uitgenodigd op een vrouwenconferentie in Berlijn. Ze werd getrakteerd op boegeroep nadat ze had getoeterd dat haar vader zowat een exponent van vrouwvriendelijkheid is. Ik had medelijden met het botoxmonstertje dat geen zinnig woord te zeggen had over vrouwenemancipatie. Ze bazelde alleen dooddoeners als “mijn vader vindt dat vrouwen even goed kunnen presteren als mannen". Later zou ze door koningin Máxima helemaal worden weggespeeld op het podium.

Ik verheug me al op de toneelstukjes die we van mevrouw Macron mogen verwachten in Europese wandelgangen en op staatsbanketten. Want ook daar zal de nieuwe Franse president onherroepelijk in tweevoud verschijnen.

Emmanuel Macron en zijn vrouw op een congres van EM! Beeld Photo News
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234