Vrijdag 13/12/2019
Beeld TDW

Column

Ik verdenk Boonen ervan dat zijn enige grote liefde de fiets is

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

Er was deze keer meer vrouwvolk op de Scheldeprijs dan anders. Een ook feminiene menigte wilde het afscheidsfeestje rond de laatste koers van Tom Boonen op Belgische bodem niet missen.

Tom Boonen heeft in zijn vijftienjarige carrière als topcoureur in Vlaanderen en omstreken een koninkrijk van verliefden gesticht: meisjes, vrouwen, moeders, oma's... Waar hij verscheen, hijgden ze in zijn nek alsof ze een sprintje hadden getrokken. De sprint naar hun halfgod. Er was alleen liefde voor Tornado Tom.

In de koers droop hij van klasse en buiten competitie was hij minzaam en goedlachs. Zeker de eerste jaren nog aanraakbaar. Niet gehinderd door het testosteron van zijn geile jeugd: liefhebber van dames. Op feestjes, discoavonden en kermissen konden zelfs de bloembakken niet weerstaan aan zijn versierkunst. Mooie jongen, open en spontaan, een "lekker stuk" zeiden ook de Hollandse bakvisjes. De jeunesse dorée maakte kennis met een wielrenner, en omgekeerd. Het kwam bijna vanzelf tot een cokelijntje. Ook dat werd Boonen niet kwalijk genomen. Het hoorde bij zijn kwetsbaarheid van die jaren. Eigenlijk werd Tom niets kwalijk genomen.

Hugo Camps. Beeld Stephan Vanfleteren

Even schrokken zijn fans toen hij met de 16-jarige dochter van een ex-wielrenner aan het rommelen sloeg, maar dat was een tussendoortje. Zijn vriendin Lore werd achteraf in ere hersteld.

Grote vrouwenaffaires van Tom hebben de media niet gehaald. En over snoepjes was het moeilijk schrijven. Wielrenners leiden een nomadenbestaan, zijn tweehonderd dagen in het jaar uithuizig. Een scharrel is dan betekenisloos. Lange tijd waren er in het Vlaamse cyclisme alleen moeders. De vrouwen of liefjes van renners hielden afstand van het podium. Coureurs reden op weduwschap, zoals de duiven. Geen mens heeft ooit mevrouw Godefroot of mevrouw Decabooter gezien. Er was één grote uitzondering: Nini Van Looy. De blondine van Rik verpletterde met haar faience-ogen de hele aanhang van het peloton. Ze was bijna even magisch als de Witte Dame van Fausto Coppi en de twee vrouwen van Jacques Anquetil. Nini was de nimbus op de zegetochten van Rik. Claudine Merckx was terughoudender.

Boonen was allicht te beredeneerd voor dramatische relaties en grote liefdesbreuken. Na zijn onstuimige Lamborghini-jaren zocht hij rust bij Lore. Een vrouw met de naturel van een boomgaard en een groot hart. Ook nog vergevingsgezind. De geboorte van zijn tweeling maakte een huisvader van Tom Boonen, periodiek toch. Vanuit het buitenland liet hij noteren dat hij zijn twee meisjes miste. Dat heb ik hem nooit over een vrouw horen zeggen.

Boonen is tien keer emotioneler dan Frank Vandenbroucke was, maar de lijdensweg die de overleden kampioen zichzelf aandeed met vrouwen kon hem niet overkomen. Sterven van verdriet voor een of andere Sarah Pinacci liet zijn optimistische temperament niet toe. Daar is hij te sluw en te evenwichtig voor. Hij mag dan ooit deelachtig zijn geweest aan de jetset, de wanhoop van leegte en luxe bereikte de kern van zijn wezen niet. Hij is opgegroeid in de biotoop van Kempense heiboeren en dat laat sporen na. Van volksjongen tot volksmens.

Ik verdenk Boonen ervan dat zijn enige grote liefde de fiets is. En dan vooral het wonder van de mechaniekjes. Hij kan uren aan zijn vehikel zitten te prutsen - een woeste minnaar neemt daar de tijd niet voor. De fiets als homeland zal altijd demarreren in geluk zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234