Donderdag 15/04/2021

OpinieBram Bombeek

Ik stel mij de vraag of het nog wel uitmaakt of je voor Groen stemt of voor N-VA

Bram Bombeek. Beeld Tim Dirven
Bram Bombeek.Beeld Tim Dirven

Bram Bombeek is landbouwer en gewezen woordvoerder van N-VA. Hij woont in Gent en werkt in Denderleeuw.

De covidcrisis was een stresstest voor de kwaliteit van ons bestuur en het resultaat is ontnuchterend. Aan de vooravond van de grootste economische crisis in een generatie is er nu even geen tijd meer voor identitaire schermutselingen.

Ik kan het bijna niet geloven, maar ik ben vandaag meer tevreden over mijn groene schepenen (voor wie ik niet gestemd heb) dan over mijn ministers in de Vlaamse regering (voor wie ik wel gestemd heb). Tine Heyse (Groen) bijvoorbeeld is een verademing. Niet vanwege alle prijzen die ze gewonnen heeft, maar voor haar verfrissende eerlijkheid. Over de ontploffende huizenmarkt in Gent zegt ze gewoon eerlijk dat ze dat niet kon oplossen. Toegegeven, het is niet echt wervende politieke communicatie. Maar voor de conservatief is het een standaardzinnetje op de debatfiche: sorry burger, ik kan uw probleem niet oplossen.

En ik durf het bijna niet te zeggen, maar eigenlijk is Filip Watteeuw (Groen) een soort van Bart De Wever (N-VA). Hij heeft uiteraard niet zijn uitzonderlijke politieke talent, maar hij is ook een aanbodpoliticus met de kracht van zijn overtuiging. Over het mobiliteitsplan is veel gezegd, maar Watteeuw heeft gelijk gekregen. Andere politici zouden plooien als een knipmes, maar hij hield het been stijf. Natuurlijk hebben zijn plannen een ravage aangericht onder de klassieke middenstand, maar ook dit is een zinnetje voor de debatfiche: een ondernemer die niet met verandering kan omgaan, zal niet lang ondernemer blijven.

De stad besturen en daar dag en nacht mee bezig zijn, de burger in de ogen kijken en hem uitleggen wat je gedaan hebt en waarom… Zulke mensen vind je gelukkig nog in alle partijen. Hun diversiteit aan ideeën is een verrijking voor Vlaanderen. Ze lossen problemen op in plaats van er te zoeken. Hoe verder ze van de Wetstraat zitten, hoe hoger meestal de kwaliteit van het bestuur.

Want ik moet ook nog vertellen waarom ik al mijn hele leven voor N-VA stem: wij durven problemen te benoemen. Wel, laat ons de problemen benoemen: onze Vlaamse droom van zelfbestuur zakt weg in een moeras van bureaucratie en betutteling. Er gaat geen dag voorbij of er wordt in Vlaanderen een nieuwe subsidie bedacht, een nieuw agentschap opgericht of een nieuwe regel uitgevaardigd. Er wordt ingekanteld en uitgerold dat het een lieve lust is, maar we staan volledig stil.

Ik kan dat als conservatief niet langer aanzien. De wetten van de politiek zijn onverbiddelijk: wie verkiezingen wint, wordt gesaboteerd. De liberalen en de christendemocraten gooiden hun confederalisme bij het huisvuil. Groen daarentegen wint nooit een verkiezing, maar hun ideeën worden door alle andere partijen omarmd.

Ook N-VA heeft ondertussen een mooi palmares aan ‘groene zotternijen’. De Turteltaks diende ook om voor 2 miljard aan biomassa op te stoken. Op exact dezelfde leest als Ecolo koopt de Vlaamse regering vruchtbare landbouwgrond op om er bossen te planten. Voor de ronde som van 800.000 euro werd dan weer een hamstercoördinator aangesteld om vijftig hamsters uit te zetten. Onlangs las ik de getuigenis van een blinde vrouw die 24 jaar zal moeten wachten op een persoonlijk assistentiebudget. Anders dan onze hamsters en wolven wordt zij door Europese doelstellingen of rechters namelijk niet beschermd.

Volgens onze minister van Leefmilieu Zuhal Demir (N-VA) is ‘stikstof’ de belangrijkste uitdaging voor de Vlaamse regering na corona. Dat is vreemd, want geen enkele Vlaming ligt wakker van stikstof, behalve de vele boerengezinnen die niet weten of ze binnenkort hun levenswerk kunnen voortzetten. Stikstof is niet toxisch. Toen we nog geen stikstof in overvloed hadden, loerde de malthusiaanse val van de hongersnood constant om de hoek. Oorlogen werden gevoerd om stikstofrijke vogelstront. Niet stikstof is dus het probleem, maar juridisch broddelwerk en veel te voortvarende rechters.

Net als Meyrem Almaci mis ik vandaag de conservatieve stem bij N-VA (DM 4/3). Het beleid van de Vlaamse regering is zo hard ingesnoerd tussen de particratie en de dwingende Europese kaders dat ik mij de vraag stel of het nog wel uitmaakt of je voor Groen stemt of voor N-VA. De waarde van onze stem is uitgehold. Aan de vooravond van een economische crisis zonder weerga is dat niet alleen een buitengewoon deprimerende, maar ook onheilspellende gedachte. Now is a time for choosing. Verder wegzakken in het moeras van de bureaucratie, de onmachtigheid en de identitaire schermutselingen? Of onze Vlaamse droom redden en met nieuwe moed aan de slag gaan?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234