Dinsdag 14/07/2020
Hilde Van Mieghem.Beeld DM

ColumnHilde Van Mieghem

Ik schrok toen ik een update kreeg van mijn schermgebruik: zeven uur en vijf minuten per dag

Hilde Van Mieghem heeft het druk, maar neemt de tijd voor een gloedvolle blik achter de schermen van haar leven.

Covid-19 zet alles op zijn kop, zoveel is intussen duidelijk. Oude gewoonten veranderen, verdwijnen of er ontwikkelen zich nieuwe.

Sinds de eerste dag van de lockdown drink ik geen druppel alcohol meer. En hoewel ik om de oren geslagen word met beelden van mensen die het glas heffen – memes of satirische videoclipjes waarin drinken heftig gepromoot wordt om de quarantaine draaglijk te maken – verleiden doen ze me niet.

Slapen daarentegen is een processie van Echternach geworden: twee uur slapen, een uur wakker, twee uur slapen, een uur wakker… En uiteindelijk begin je je dag te laat. Maar wat geeft het, er is niemand of niets wat op je wacht. Langzaam schuift je bioritme op en is alles ontregeld. Klaarwakker bij nacht, doodmoe bij dag.

Dan mijn eetgewoonten. Vorige week stond ik midden in de nacht preisoep te maken en overdag ontbijt ik pas om drie uur ’s namiddags. Tot dan giet ik me vol met meer koffie dan vroeger, om de vermoeidheid uit mijn hoofd te verjagen. Tevergeefs. Het levert enkel trillende vingers op.

Soms is een gewoonte de schuilnaam voor verslaving.

Beeld Jenna Arts

Vanmorgen heb ik eindelijk de moed gehad om sociale media van mijn telefoon te keilen. Ik schrok toen ik een update kreeg van mijn schermgebruik: zeven uur en vijf minuten per dag! Vreselijk, dat zijn zeven uren waarin ik iets nuttigs of inspirerends zou kunnen doen, iets wat een ware verfrissing zou kunnen zijn voor lichaam en geest.

Maar nee, als een zombie hang ik in zetel of bed en kijk naar een klein oplichtend schermpje waarvan de inhoud gedomineerd wordt door gekibbel, gekwaak, gekrakeel en ronduit dom gelul waar ik nog op inga ook. Weg ermee! Tegenwoordig haal ik die verdomde iPhone zelfs boven als ik ga wandelen met mijn hondje Mr. Wilson.

Hoeveel beter zou ik mijn tijd kunnen besteden aan dingen zoals lezen, films bekijken, naar muziek luisteren, yoga en meditatie. Dat laatste doe ik wel, al jaren, alleen nu zelfs twee keer per dag. Het creëert wat afstand ten opzichte van emoties die je als een tsunami kunnen overspoelen.

Zoals in de voorbije week. Alle opgewekte hoop na het – wat mij betreft misdadige – lekken van het document van de experts deed mijn verwachtingen torenhoog rijzen. Ik zag me al babysitten op mijn kleindochter. Ik voelde haar warme lijfje op mijn schoot terwijl ik haar boekjes voorlas en verheugde me over dat toekomstige geluk. Tot het verdict van de Veiligheidsraad kwam: ik zakte in elkaar als een cake die het deurtje van de oven te vroeg heeft zien opengaan.

Gelukkig zijn er de foto’s. Ik kijk er liever naar dan dat ik ze zelf maak – ik heb nooit veel gefotografeerd. Maar nu verslind ik elk plaatje dat binnenkomt van mijn kinderen en kleindochter. Vooral Glorissima kluistert me vast met haar grote, stralende kinderogen die me blij en ongecompliceerd aankijken, totaal opgaand in het ‘nu’.

Zo wil ik wakker worden en aan de dag beginnen: vrolijk en nieuwsgierig als een puppy.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234