Woensdag 22/01/2020
Beeld rv

Column Julie Cafmeyer

‘Ik mag niets meer zeggen, want ik ben de irritante, geprivilegieerde man die niets van deze wereld snapt’

Julie Cafmeyer is columniste. 

“Ik heb het zo gehad met die term ‘witte, heteroseksuele mannen’!” Een vriend neemt nerveus een slok koffie, kijkt me streng aan en gaat verder: “Iedereen heeft het erover in de kranten, in gesprekken, op televisie. En jij, jij bent al even beperkend in je columns, want jij gaat mee in het binaire discours van vrouw versus man. Wat als ik mij helemaal niet mannelijk voel? Wat als ik meer vrouwelijke eigenschappen kwijt wil in mijn dagelijkse leven? Ik krijg daar de kans niet toe omdat iedereen dat verlammende label op mij plakt waardoor ik moet zwijgen. Ik word vastgepind. Ik mag niets meer zeggen, want ik ben de betweterige, irritante, geprivilegieerde man die niets van deze wereld snapt. Of er juist te veel van snapt. Whatever.”

Misschien heeft hij gelijk. Misschien is mijn taal te beperkt.

Ik zeg: “De schrijfster Ursula K. Le Guin schrijft in een van haar essays dat we het ook yin en yang kunnen noemen in plaats van vrouwelijk versus mannelijk. Yang zijn kenmerken waar we er al veel van hebben in deze wereld: sterk, helder, actief, agressief, veroverend, vooruitstrevend. Yin is donker, passief, meegaand, deelnemend, voedend en vredig. Ze stelt dat in een tijd waarin alles letterlijk heter wordt, de wereld meer behoefte heeft aan het koude, aan het vrouwelijke, aan yin. A radical cooling-off.”

“Ja, dat vind ik inspirerend. Nu zet je mij aan. Nu kan ik met je meedenken. Hoeveel mannen heb jij al gekwetst door publiekelijk hun namen te noemen, door hen in een hokje te plaatsen, door hen aan te vallen? Terwijl je er zelf van steigert als mensen jou reduceren tot een gender. Wie weet waren die mannen wel op zoek naar meer yin. Wie weet willen ze wel afkoelen. Iets nieuws ontdekken in hun seksualiteit, in hun wereldbeeld, in wie ze zijn. Je zou een arm om hen heen kunnen slaan.” Er verandert iets in zijn blik. Ik word er een tikkeltje week van.

In een interview met Humo spreekt Natali Broods over haar nieuwe voorstelling Seks(e)(n) die ze met Compagnie de KOE maakte. In dit stuk over genderverhoudingen vraagt Actrice Lineke Rijxman aan acteur Peter Van den Eede: “Ben je bang dat je het niet meer voor het zeggen hebt?” Waarop Peter: “Ja. Ik ben boos om wat jullie mij aan het ontnemen zijn.” Deze uitspraak is zo krachtig en tegelijk fragiel. Hoe kunnen we een sfeer scheppen waarin er nog meer bekentenissen aan elkaar worden afgelegd? Een verbindende taal waarin we kunnen doorvragen, een werkelijke ontmoeting. Kanttekeningen plaatsen bij hoe we elkaar noemen. Voetnoot op voetnoot. Rechtzetting op rechtzetting. Een web vol pijltjes en verwijzingen. Een doolhof zonder uitgang. Samen. Vertragen zodat de boel hier niet ontploft. A radical cooling-off.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234