Dinsdag 19/10/2021
null Beeld DM
Beeld DM

Column

Ik mag de oudjes niet nodeloos laten lijden. Tijd voor jong kattenbloed

Hilde Van Mieghem neemt de tijd voor een gloedvolle kijk achter de schermen van haar leven.

“Wat gebeurt er als je hart breekt?”, vraagt mijn kleindochter Gloria en kijkt me met grote ogen aan. Ze heeft net iets opgevangen over het laten inslapen van twee bejaarde katten.

Ik vertelde mijn jongste dochter dat ik vrees dat het leven van mijn katten zo stilaan op zijn einde loopt en dat ik overweeg ze te laten inslapen. Volgende maandag heb ik een afspraak bij de dierenarts. Dan is het waarschijnlijk zover.

Mijn dochter heeft, voor ze definitief het huis uitging, nog vier jaar samen­geleefd met Feroce en Romeo – zusje en broertje, bijna achttien jaar oud – en kent ze dus goed.

“O, nee,” riep ze uit, “mama, meen je dat nu? Waarom, wat scheelt er hen?”

“Feroce vermagert terwijl je erop staat te kijken, ze is niet veel meer dan een kattenskeletje met een doffe, veel te grote pels eromheen. Ze beweegt nauwelijks nog, daarvoor ontbreekt het haar aan energie. Het is zo zielig.

“En Romeo, die nog steeds dikkig is maar ook een doffe pels heeft, kakt, pist en kotst zowat overal. Ik moet ’s avonds als ik ga slapen het salon met plastiek bedekken en zou best ook het tapijt oprollen. Ik word er gek van, hij maakt alles vies. Ik poets en schrob me suf. Ik heb er genoeg van.”

Ik wilde het nog zo lang mogelijk uitstellen, maar toen ik vorige week bij een vriendin was wier kat net vijf kleintjes gekregen had, was hun lot bezegeld – het was een vingerwijzing, die kittens. Ik mag de oudjes niet nodeloos laten lijden. Tijd voor jong kattenbloed.

“Ik zit met drie hoogbejaarde beesten, een woon-zorgcentrum is het thuis”, ga ik verder. “Gelukkig is mijn hondje Mr. Wilson nog oké. Hij is ook al dertien. Ik moet er niet aan denken, als hij doodgaat breekt mijn hart.”

Toen kwam het ontnuchterende: “Wat gebeurt er als je hart breekt?”

“O liefje,” zeg ik, “dan gebeurt er eigenlijk helemaal niets. Het is figuurlijk bedoeld.”

“Wat is figuurlijk?”

Voor je het weet zit je in de knoei. Je moet gaan zoeken op het niveau van een vierjarige om het uitgelegd te ­krijgen.

Let wel, dat niveau overstijgt maar al te vaak het niveau van een doorsnee trol die onzin spuit op Twitter. Het is niet dat je moet afdalen in de diepste dommigheid. Integendeel, het is uitdagend om wat we al lang als vanzelfsprekend ervaren in ons taalgebruik eens te bekijken door kinderogen.

“Als je zegt: mijn hart breekt, dan gebeurt er eigenlijk niets anders dan dat je heel verdrietig bent en als je heel verdrietig bent kan je dat wel voelen op de plek waar je hart zit. Je voelt bij wijze van spreken – figuurlijk dus – je hart samentrekken.”

“Bij wijze van spreken is dus alsof?”, zegt het kleintje. “Juist!”, antwoord ik. “Dus eigenlijk breekt je hart niet, maar het voelt wel zo”, zegt ze.

“Ja, eigenlijk voelt het meer alsof een vuist je hart samenknijpt”, antwoord ik en bal ter illustratie mijn hand tot een vuist.

“Ah,” zegt Gloria, ze gaat er helemaal in op, “zoals een spons uitknijpen en het water dat eruit stroomt zijn dan je ­tranen! Figuurlijk!”, zegt ze er wijs­neuzerig bij.

Ze omarmt en zoent me plots en fluistert: “Moemie, ik wil niet dat je hart breekt. Ook niet als Mr. Wilson doodgaat.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234