Zondag 26/05/2019
Mark Coenen. Beeld rv

Column Mark Coenen

Ik mag de kraan der onnozelheden dichtdraaien als het mij past. En de staatssecretaris mag dat ook

Mark Coenen is columnist. 

Afgelopen weekend was er stennis op het medium dat volgens sommigen – en ik citeer schrijver Jeroen Olyslaeghers – lijkt op “een kruising tussen een late-nightcafé en een bordeel waar de coke op tafel ligt”. De Adriaen Brouwer van onze tijd had het over Twitter.

Lectrr, de cartoonist die ik een beetje ken, maar nog veel meer apprecieer, was kwaad omdat hij tijdelijk geblockt werd door een voormalige staatssecretaris die weleens een tweetje wil placeren in zijn schaarse vrije tijd.

Mijn eerste reactie was er een van solidariteit met de getormenteerde tekenaar, maar aangezien ik zelf een ijverige blocker ben, vond ik dat even later wel heel hypocriet van mijzelf. Waarom zou een politicus niet iemand mogen blokkeren?

Tsjeverij

Ik ga ervan uit dat Twitter niet het officiële politieke communicatiekanaal is van de man noch zijn partij, al maken beide daar driftig gebruik van. Het is een handige hobby. Waarmee men veel mensen snel kan bereiken, om slag om slinger te overtuigen van de enige juiste weg.

Mijn zegen hebben ze. Maar als ik niet wil overtuigd worden, dan heb ik toch het recht om de deur dicht te doen? Of te slaan, want ‘blokkeren’ is een veel krachtiger statement dan het slappe ‘negeren’. Men krijgt bij het negeren geen boodschap van de vermaledijde meer te zien, zonder dat die daar evenwel van op de hoogte is. Tsjeverij.

Wie geblokkeerd wordt, wordt uitgesloten. Een diep gevoel van onmacht vervult het slachtoffer. Rook uit alle gaten.

Ik heb geen zin om mijn dagen gecrispeerd door te brengen omdat een gratuite mening van iemand die ik nauwelijks ken mij irriteert. Ik heb geen zin mijn dagen door te brengen met onbeleefderiken. Haantjes zonder humor. Ik ga in het café ook niet in discussie met het groot licht dat na drie Duvels de oplossing weet van elk wereldvraagstuk. Daar is mijn leven te kort voor. Dus blokkeer ik.

Gek met een hoed op

Twitter is een ongefilterd propaganda-instrument, geen gecheckte bron van informatie zoals de krant: elke gek met een hoed op mag iets poneren en doet dat ook. Dan mag ik de kraan der onnozelheden ook dichtdraaien als het mij past. En de staatssecretaris mag dat ook. Twitter is het Staatsblad niet.

Er blijven na het blokkeren gelukkig nog genoeg accounts over die mij wél vrolijk maken en waar ik wél iets van leer. Twitter kan dan een klaterend bergbeekje zijn in plaats van een gistende poel. Goed geformuleerde slimmigheden en wijsheden, ingekookt tot 280 tekens. Een plezier. Maar hoelang nog?

Waarschijnlijk zijn er nu al plannen om naast permanente cameracontroles, de jaarlijkse sample van de darmflora en een vermogenskadaster een Twitter-kadaster te organiseren, waarbij men moet aangeven wie men volgt en wie men blokkeert. En waarom. Die info kan dan gebruikt worden bij sollicitaties en bij grenscontroles. Als dat al niet gebeurt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.