Vrijdag 05/06/2020
Julie CafmeyerBeeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Ik krijg een stem, ik krijg toegang tot elke plaats die ik wil. Toch slaag ik er niet per se in om écht te leven

Julie Cafmeyer is columniste.

Vorige week schreef ik een column naar aanleiding van een workshop die het Kaaitheater organiseerde. In de communicatie werd er prioriteit gegeven aan zwarte vrouwen, vrouwen van kleur, vrouwen zonder papieren, transvrouwen en sekswerkers. Deze keer kreeg ik, als witte vrouw, geen prioriteit. Ik stelde via mijn column het Kaaitheater de vraag of ik welkom was of niet.

Ik kreeg gisteren een inspirerende en ook confronterende brief van co-artistiek directeur Katleen Van Langendonck. Ze vroeg me waarom ik niet gewoon had gebeld, dan hadden ze mij kunnen zeggen dat de workshop inclusief was en ik dus welkom was.

Ik schaamde me een beetje door haar vraag. Of nee, ik ga eerlijk zijn: ik schaamde me dood. Ik betrapte mezelf erop dat mijn privilege ontmoetingen en belevingen in de weg staat. Ik krijg een stem, ik krijg ruimte in de krant, ik krijg toegang tot elke plaats die ik wil. Toch slaag ik er niet per se in om écht te leven, om me uit een comfortzone te bewegen, om de ander te ontmoeten. Als ik mij nog maar een beetje aangevallen voel, kom ik mijn bed niet uit. Los het zelf maar op. Ik drink nog een cappuccino en zie mezelf als de ware intellectueel terwijl ik door een feministisch manifest blader en wat op mijn laptop zit te tokkelen.

Ja, het is een ongemakkelijke waarheid, ik waan mezelf als zeer progressief, maar als een theater in zijn communicatie een bredere doelgroep aanspreekt gedraag ik me als een verongelijkte kleuter. ‘En ik dan?’

Waarschijnlijk ben ik niet de enige die last heeft van deze vervelende reflex. Althans dat hoop ik, anders heb ik gewoon een slecht karakter, dat kan natuurlijk ook.

Het getuigt van moed en engagement dat het Kaaitheater communiceert dat ze voorrang geven aan gemarginaliseerde groepen. Deze actie kan andere instituten en werkingen inspireren. Een maatschappij moet manieren vinden om mensen die al zo vaak hebben gehoord dat ze niet welkom zijn, te bereiken. Zij verdienen die extra aandacht en zorg.

Katleen Van Langendonck schrijft dat een transvrouw naar de workshop kwam. Zonder gerichte communicatie was ze misschien niet durven komen. Nu was ze er en werd ze aangeraakt. Ze leerde meer over plezier, comfort en haar lichaam. Als ik mij niet verongelijkt had gevoeld, was ik misschien ook aangeraakt geweest, kon ik een ander aanraken. Wat een gemiste kans.

Ruimte voor een ander, betekent niet dat mijn ruimte kleiner wordt. Integendeel, als ik voorrang kan verlenen is dat oké. Ik heb al zoveel gekregen, zoveel gezegd, zoveel gehad. Dit betekent niet dat ik thuis moet blijven. Zonder voorrang, kan ik er ook zijn. En toch was ik er niet. Privilege zorgt soms voor een blinde vlek. Sorry.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234