Woensdag 21/04/2021

ColumnJulie Cafmeyer

Ik kijk recht in zijn ogen, geef hem een bezeten blik om de spanning erin te houden. Hij is mooi

Julie Cafmeyer. Beeld DM
Julie Cafmeyer.Beeld DM

Julie Cafmeyer is theatermaker en columnist.

00.50 uur, stadspark. Een combi rijdt voorbij, stopt aan het bankje. Het raampje schuift naar beneden, de politieman vraagt: “Wat doet u hier nog?”

“Nadenken.”

Hij kijkt me vragend aan, probeert in een milliseconde te achterhalen of ik een psychiatrische patiënt ben, aan de drugs zit, of misdadige intenties heb. Ik kijk recht in zijn ogen, geef hem een bezeten blik om de spanning erin te houden. Hij is mooi. Alsof hij Romeinse voorouders heeft: een gave huid, een neus met karakter, volle lippen, blauwe ogen en een sterk gebit.

“Nadenken?”

“Ja, nadenken.”

“En de avondklok dan?”

“Ik kan beter nadenken als de avondklok begint.”

De politieman kijkt me vragend aan. Naast hem zit zijn collega ongeïnteresseerd een spelletje op zijn gsm te spelen. In de reflectie van de ruit zie ik gekleurde bollen die hij probeert te vangen.

De lieve politieman stapt uit, gaat naast me zitten op het bankje.

Ik zeg: “Het gaat de laatste tijd niet zo goed met mij. Ik heb last van duizelingen, ik draai weg. Ik probeer grip te krijgen op die duizelingen. Heb jij Het proces van Kafka gelezen?

“Nee. Of misschien vroeger op school. Ik ben het vergeten.”

“Jozef K. wordt gearresteerd, maar hij weet niet waarom. Op een dag gaat hij naar de rechtbank om informatie te krijgen over zijn zaak. Hij wandelt door de gangen van het gebouw vol nutteloze mededelingenbriefjes, absurde regels, hoge en lage ambtenaren die massaal en doelloos ronddwalen. Plots wordt hij draaierig, alsof hij zeeziek is. Hij beseft dat hij weg moet, maar vindt geen uitweg. Hij is verdwaald, en blijft duizelen tot iemand hem naar buiten draagt. Alsof zijn lichaam in opstand kwam tegen de zinloze procedures die in de rechtszaal tot stand komen.”

“En daar denkt u dan over na?”, vraagt de politieman met een zekere ongerustheid.

“De openbare ruimte jaagt mij angst aan. Op elk moment kan er iemand tevoorschijn komen die me controleert, die me de les spelt, die me zegt wat ik moet doen. Het is goed dat ik met u praat. U maakt een connectie in plaats van dat u me straft. Voelt u het ook, die beklemmende atmosfeer?”

“Ja, ik begrijp wat u bedoelt”, zegt de politieman alsof het hem spijt dat hij een politieman is. Even denk ik dat hij mijn hand zal vastnemen, maar dat doet hij niet. Zwijgend kijken we naar twee duiven met een paarse hals die pikken op de grond.

“Kafka lezen helpt,” zeg ik, “volgens een vriend van me is dat het nut van de schrijver. Niet per se de waanzin willen veranderen, maar ze beschrijven voor de volgende generatie. Dat is wat Kafka voor ons heeft gedaan.” Mijn gezicht is nu heel dicht bij hem. Zijn mooie trekken.

Toen ik naar huis wandelde vroeg ik me af of hij de mix van wodka, prosecco en bier in mijn adem had geroken.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234