Dinsdag 30/11/2021

StandpuntBruno Struys

Ik kan me niet herinneren dat het ten tijde van de opnames voor ‘Loft’ bon ton was om vrouwen lastig te vallen

Bruno Struys. Beeld DM
Bruno Struys.Beeld DM

Bruno Struys is journalist.

Volgens Michaël Verhaeghe, de advocaat van Bart De Pauw, veroordeeld voor belaging en cyberstalking, is de tv-maker het slachtoffer van een veranderde tijdsgeest.

Ik weet niet hoe ver we moeten teruggaan. Ik graaf in mijn geheugen, dat me wel vaker in de steek laat, en ik ga niet zeggen dat ik de onschuld zelve ben, maar ik kan me niet herinneren dat het ten tijde van de opnames voor de film Loft bon ton was om vrouwen lastig te vallen. Ikzelf startte toen, in 2008, op een nieuwsdienst waar geruchten rondgingen over de losse pollekes van een van de gerenommeerde journalisten. Aanpappen met stagiaires was dus niet de norm.

Mannen én vrouwen hebben altijd al geweten dat bepaald gedrag ontoelaatbaar is, en de meesten houden zich daar keurig aan. Iedereen kent het verschil tussen flirten en belaging. Al tijdens de opnames van Loft ging de belaagde vrouw haar beklag doen bij haar hiërarchisch overste, wat bewijst dat De Pauw ook toen al de tijdsgeest tegen zich had.

Wat betekent het dat “de slinger volledig naar de andere kant is doorgeslagen”, zoals zijn advocaat zegt? Was er hiervoor dan een kant waar het normaal was om 25 jaar jongere vrouwen die voor je werken tegen hun wil liefdesbetuigingen te sturen, en dan zoveel maanden later nog eens doorbeuken dat je haar ‘wil neuken’?

Is er dan niets veranderd? Ook columniste en feministe Heleen Debruyne wijt het aan een langzaam veranderende tijdsgeest die instemming of consent steeds belangrijker vindt. Klinkt goed, maar volgens mij deden mannen vijftig jaar geleden geen drugs in drankjes om instemming te bekomen.

Lees ook

Waarom Bart De Pauw veroordeeld werd voor belaging van de ene vrouw, maar niet voor de andere

Misschien pikken vrouwen het wangedrag terecht almaar minder, maar in de zaak-De Pauw moest er wellicht vooral tijd verstrijken tot die vrouwen elkaar vonden. Oké, misschien hadden ze daarvoor ook de MeToo-opstoot nodig. En wat veranderd is, is dat het parket kan optreden tegen belaging zonder een klacht.

Ik geloof echter niet dat zo’n rechterlijke uitspraak een signaal stuurt naar mannen dat er weleens juridische problemen van kunnen komen. Een man die het moreel prima vindt om zijn machtspositie te misbruiken, stuurt voortaan naar zijn stagiaire ‘hey muis, ik vind je zo sexy dat het strafbaar is’.

Een veel belangrijker signaal was geweest als De Pauw en zijn advocaten schuld erkenden, maar dat kun je niet verwachten van wie zich onschuldig acht. Op het einde van het proces had De Pauw nog uitvoerig zijn excuses aangeboden “bij de personen die ik gekwetst heb”. Daar stond geen Casanova, maar een trillend blad. Nu stelt meester Verhaeghe dat hij van die dertien vrouwen enkel voor Ella-June Henrard en Ellen Lloyd begrijpt dat het ‘lastig’ moet zijn geweest. Sorry, not sorry?

De Pauws advocaten hebben zich steeds uitgesloofd om de excuses van hun cliënt niet tot een schuldbekentenis te maken, maar ze kunnen niet beweren dat zijn gedrag tien of twintig jaar geleden meer aanvaard was dan nu.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234