Zondag 20/09/2020
Jana Antonissen.Beeld DM

ColumnJana Antonissen

Ik hou ervan geld uit te geven. Geld dat meestal nog moet binnenkomen en ik dus technisch gezien eigenlijk niet bezit

Jana Antonissen is journalist. Ze neemt deze week de zomercolumn voor haar rekening.

Ik hou van geld. Of preciezer gesteld: ik hou ervan geld uit te geven. Geld dat meestal nog moet binnenkomen en ik dus technisch gezien eigenlijk niet bezit. Leven boven mijn budget, dat is mijn specialiteit. Je zou gerust kunnen zeggen dat Mister Cash en ik een problematische, potentieel toxische verhouding met elkaar hebben.

Mijn talent om geld te laten vloeien alsof het water is, neemt, in combinatie met mijn tekort aan organisatorische orde, weleens rampzalige proporties aan .

Van bij nader inzien toch onpraktische AirPods over Uber-ritten voor enkele honderden meters tot drankjes die meer kosten dan een gezinsmaal: altijd vind ik wel een manier om meer uit te geven dan eigenlijk nodig was.

Maar de categorieën waarin ik echt uitblink; mijn twee all-time spending favorites, zijn kleren en vliegtuigtickets. Aangezien ik tijdens de lockdown genoodzaakt was me tot die eerste groep te beperken, maakt het gat in mijn hand nu een inhaalbeweging met betrekking tot laatst vernoemde categorie. Terwijl ik deze woorden typ, hang ik hoog in de lucht: op weg van Zweden naar Italië met een peperdure overstap in Frankfurt, een gevolg van miserabele planning.

Gisterennacht ontdekte ik dat je Italië niet binnen mag zonder self-declaration form dat stelt dat je in goede gezondheid verkeert én de voorbije veertien dagen op EU-grondgebied verbleef. Bijna had ik dertig euro aan een vage online visa-website overgemaakt om zo’n formulier te bemachtigen. Omdat ik dit geld toch liever aan een Uber naar de luchthaven gaf, ondernam ik dan toch maar een nachtelijke queeste naar een printer. Eenmaal op het vliegtuig ontdekte ik dat die documenten gewoon door het boordpersoneel uitgedeeld worden. Of het document voor mijn terugkeer naar België ook voorzien wordt, weet ik niet. Ik heb nog een week om het uit te zoeken.

Bijna zou ik verzuchten dat het wel heel wat gedoe is, dat reizen in pandemische tijden. Dan bedacht ik dat dat waarschijnlijk de bedoeling is. Want hoewel vliegen officieel weer mag, of alleszins toch voorlopig nog, is het alsnog niet erg koosjer. Niet alleen omwille van het coronavirus, uiteraard doet het ook de planeet weinig goed.

Om van mijn eigen portemonnee nog maar te zwijgen: uiteraard moest ik in Napels, waar ik naar op weg ben, een viersterrenhotel met zicht op de Vesuvius boeken.

Af en toe word ik weleens op de onethische kantjes van mijn uitgaven geattendeerd. Meestal gebeurt dat door iemand die het beste met me voor heeft. En hoewel ik me best schaam voor mijn opportunistisch consumentisme, blijkt mijn allergie voor betweterige moraliteit toch telkens groter.

Misschien ben ik verdorven; een vermoeden dat al langer onderhuids sluimert. Of misschien ben ik gewoon verslaafd; een kind van het kapitalisme. 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234