Dinsdag 22/09/2020
Beeld DM

ColumnHugo Camps

Ik herinner me geen crisis waar de politiek zo massaal verstek gaf

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps op donderdag.

We leven vandaag in kleine bubbels en virologen kraaien dat we dat nog minstens een jaar zullen moeten volhouden. Het is nochtans niet aan hen om toekomstperspectieven aan te kondigen, maar de Van Ranstjes van deze wereld hebben zich helemaal losgerukt van oude primaten en bezetten nu het hele speelveld. Ze jongleren met hoop en wanhoop, signaleren malheur en verderf en spreken met het vingertje in de lucht.

Net Hollanders.

De coup van de perkamenten boys is mede op rekening te schrijven van de politiek. Die liever achter de rug van de wetenschap schuilgaat dan zelf de crisis te bezweren. In Antwerpen is gouverneur Berx ook het schild voor maatschappelijke hinder van coronamaatregelen. Minister van Welzijn Wouter Beke heeft zich in het maquis geparkeerd vanwaar hij de ellende die in woon-zorgcentra is aangericht rustig kan gadeslaan. In de afzondering van het ambt. Ik herinner me geen crisis waar de politiek zo massaal verstek gaf.

Intussen wentelen virologen zich in de vreugde van het alleen-weten. Ze kunnen zeggen wat ze willen, mogen hun gehoor gijzelen in doemverhalen en zijn wild enthousiast over hun status van polderrockster. Een bezoekje aan een museum en Beiroet bestaat niet meer. De nieuwe heiligen mogen mee beslissen over dood en verderf, en zijn ook nog gesponsord door de openbare zender. Tegenwoord? Nihil.

Je zou het soms zelfs desinformatie kunnen noemen, maar mede door hun politieke indekking raakt dat niemand. Hoe dan ook, we leven in een geleende democratie. Ik verwijt het syndicaat van virologen helemaal niets. Ze gebruiken alleen de ruimte die hen geboden wordt door de overheid. Maar de pretentie kan soms te ver gaan. Wie zijn zij om te declameren dat leven in kleine bubbels nog minstens een jaar volgehouden moet worden? Waren zij het niet die van bubbels een fetisj maakten? En nu dan de burgers opjagen in een dramatisch intentieproces is infaam. Dat hoort de politiek toe.

Voor een goed begrip, in Nederland doen ze het niet beter. Maar daar is het premier Rutte en de Tweede Kamer die bepalen wat wel en niet kan en niet de goedgebekte viroloog Ab Osterhaus. Hij gedraagt zich als een echte wetenschapper: caleidoscopische blik zonder machtshonger.

Een humanitaire crisis geeft de politiek de kans op een menselijk gelaat. Die kans hebben de heren Jambon en Geens verknald. Eigenlijk zijn ze niet met corona bezig, maar met economie. Ik verwacht binnen de kortste keren nieuwe werven voor een groot aantal infrastructuurwerken. Ze moeten zeker iets doen, want er is veel verwaarloosd in de afgelopen coronatijd. Om het slagveld van de cultuursector niet te noemen – daar heeft verbrande aarde alles overwoekerd.

Corona is als de neutronenbom: het doodt mensen en laat de gebouwen staan. Dat was ook het beeld van de woon-zorgcentra. De verantwoordelijke minister zwom zichzelf door de dodenakker heen. Schuld noch spijt. Hij prees zijn reddingsvest en vergat de heroïsche strijd van dokters en verplegers.

 Nuttige idioten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234