Zaterdag 08/08/2020
Beeld DM/Bart Hebben

ColumnDelphine Lecompte

Ik greep haar bij haar kraag en ik zei: ‘Het gaat slecht, Heidi, het gaat heel slecht’

Delphine Lecompte (1978) is dichter, punker, kluizenaar en misfit. Haar jongste bundel heet ‘Vrolijke verwoesting’. Deze week verzorgt zij de zomercolumn.

Gisteren was ik in de supermarkt. Eigenlijk had ik niets nodig; ik was daar om de tijd te verdrijven. Hoe zielig.

Ik was extreem somber en de lichten in de supermarkt maakten me alleen maar droeviger. Op een bepaald moment stond ik te huilen in een rek, tussen een blik cassoulet en een bokaal compote.

De mollige moederlijke Heidi die in mijn buurt woont en soms kerktoezicht doet om wat bij te verdienen en om niet volledig afhankelijk te zijn van haar man (een opvliegende kraanmachinist) passeerde me en vroeg hoe het met me ging.

Ze vroeg het niet echt; ze liep door, het was een slordige begroeting en ze verwachtte geen antwoord.

Maar ik greep haar bij haar kraag en ik zei: “Het gaat slecht, Heidi, het gaat heel slecht! Mijn moeder heeft in Brussel een beroerte gekregen en de voormalige vrachtwagenchauffeur zegt dat mijn opdringerige gedrag hem op de zenuwen begint te werken. Hij heeft gisteren zelfs een pijpbeurt afgeslagen! Ik kan me niet concentreren op Het verdriet en de rede van Joseph Brodsky, en mijn blinde buurvrouw luistert veel te luid naar Shania Twain. Ik zou willen springen van Cap Blanc Nez, maar het openbaar vervoer naar het Noorden van Frankrijk laat te wensen over. De weinige vrienden die ik overheb, gebruiken mij als boksbal en mijn honden gedragen zich kil en hooghartig, alsof ze het karakter van een korzelige loewak hebben overgenomen…”

Heidi zei: “Is dat niet het diertje wiens feces worden gebruikt om hele dure koffie van te maken?”

Ik zei: “Ja, ze noemen het civetkoffie!”

Ik liet Heidi los en kocht twee witte worsten en een camembertschijf voor de oude kruisboogschutter.

Op het parkeerterrein van de supermarkt raakte ik bevriend met een transseksuele coniferenscheerder.

Hij is de eerste aardige mens van juli 2020. We houden beiden van Werner Herzog, maar we delen zijn fascinatie met trash-tv niet. Eigenlijk houden we vooral van Klaus Kinski die woest en egocentrisch en theatraal en jaloers en irrationeel was. Wij ook, althans we doen ons best.

Ik ging mee naar het huis van de transseksuele coniferenscheerder. Hij heeft het huis gekregen van een hypochondrische goudsmid nadat hij diens dochter had bevrijd van een kolonie lapsnuitkevers in haar luchtpijp.

We dronken rum en aten rauwe bloemkoolroosjes die op doodgeboren sabelmarters lijken.

Ik zei tegen de transseksuele coniferenscheerder: “Toen ik twintig was heb ik gepist in een wijwatervat, maar het was geen blasfemie. Ik kon mijn plas niet meer ophouden, en in de socialistische vakbond hadden ze me de deur gewezen; de toiletten daar mochten enkel door het personeel gebruikt worden.”

De transseksuele coniferenscheerder vroeg: “Werd je betrapt?”

“Enkel door God, maar Hij heeft me allang vergeven.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234