Zaterdag 27/02/2021
Aya Sabi. Beeld DM
Aya Sabi.Beeld DM

ColumnAya Sabi

Ik geloof de vrouwenstem, want het is een stem die klinkt ondanks de geluidstille muren

Aya Sabi is auteur van Verkruimeld land. Haar column verschijnt tweewekelijks.

In alle discussies rond ongepast, seksueel gedrag die we sinds #MeToo voeren, gaat het steeds over dezelfde specifieke situaties, over de vermoedelijke slachtoffers en daders, over heel de heisa errond. Het gaat bijna niet over wat deze vrouwen ons precies willen vertellen, ook nooit over de culturele context waarin dit ongepaste gedrag verankerd is en daarom ook zo moeilijk te veranderen blijft. Want je kan niet veranderen wat je niet als een probleem ziet. Sterker nog: je kan niet veranderen wat je überhaupt niet ziet. Zo komen we niet verder.

Want hoe reageren we? We vragen ons af hoe geloofwaardig vrouwen zijn die jaren later pas met hun verhaal komen en breken ze helemaal af zodat ze nooit nog eens met hetzelfde verhaal durven komen. Niet vroeg, niet op tijd, niet te laat, nooit. We geven eigenlijk daarmee antwoord op onze vraag, want misschien durven vrouwen niet met hun verhalen naar buiten te komen omdat er altijd duizenden redenen zullen zijn om aan hun geloofwaardigheid te twijfelen, omdat ze weten dat ze zich moeten bewijzen. Dat er altijd een ‘maar’ is, omdat vrouwen in se ongeloofwaardig zijn? Al is het maar om de simpele reden dat ze vrouw zijn, te emotioneel voor de harde, professionele wereld waarin ze zich begeven.

Iedere keer vraagt de publieke opinie zich af of het allemaal wel zo erg is, of de slinger niet is doorgeslagen, vrouwen overgevoelig, mannen te voorzichtig, of we nog wel mogen flirten, plezier hebben in het leven? Al jaren discussiëren we over wat ‘ongepast seksueel gedrag’ precies is en al jaren weten we het nog steeds niet, omdat we niet willen luisteren, niet willen weten, omdat we alles zo lang mogelijk maar willen houden zoals het is geweest, want het is toch goed zo. Nee, blijkbaar niet. De vrouwen die zich burgerlijke partij hebben gesteld in de zaak-De Pauw weten dat het alles behalve goed is.

Het is toch een zeer vreemd gegeven dat de vermoedelijke slachtoffers meer imagoschade lijden dan de vermoedelijke dader. Er zijn weinig situaties waarin dit gebeurt, maar het duidt ook juist op de machtsverhouding die voor velen onzichtbaar blijft. Zolang we sms’jes of opmerkingen, aanrakingen altijd als onschuldig willen zien om de onderlinge machtsverhouding te negeren, zullen we altijd redenen vinden om niet te hoeven luisteren. Dit is een zeer vreemde reactie op een lopende zaak, waar advocaten en zelfs reportages worden ingezet om deze vrouwen onderuit te halen.

Ze worden in het water gegooid met een steen rond hun enkel om te kijken hoelang ze zullen blijven drijven en dan zijn we verbaasd dat ze verdrinken. Wat dit allemaal zo oneerlijk maakt, is dat iemand in zo’n situatie altijd kopje-onder gaat. Ik ken nog geen enkel verhaal van een vermoedelijke heks die echt een heks bleek te zijn en boven water kwam. Ik geloof de vrouwenstem, want het is een stem die klinkt ondanks de geluidstille muren waar alle klank tegen opgebotst is.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234