Zaterdag 19/06/2021
Jana Antonissen. Beeld DM/Bart Hebben
Jana Antonissen.Beeld DM/Bart Hebben

ColumnJana Antonissen

“Ik gedraag me niet als ‘klant is koning’”, klinkt het in de brochure die ik mee naar huis kreeg

Jana Antonissen is journalist. Haar column verschijnt wekelijks.

Geheel in lijn met mijn voorkeur voor geld uitgeven plaats van poen vergaren, verkies ik bezorgmaaltijden boven zelf iets in elkaar te boksen. Maar omdat ik nog niet over het budget beschik om elke dag Uber Eats langs te laten komen, moet ik soms alsnog naar de supermarkt. Een naar klusje dat ik meestal zo lang mogelijk uitstel. Het gevolg hiervan is dat ik vaak vlak voor sluitingstijd met een rammelende maag door de rekken race, om op goed geluk willekeurige producten in mijn kar te kegelen. Maar later meer hierover.

Op een steenworp van mijn nieuwe appartement zit een biowinkel. Bereid meer voor minder maar beter te betalen, zoals het de verantwoorde consument betaamt, stapte ik er binnen. Het interieur bestond uit aardetinten, het merendeel van de producten was verpakkingloos en in vrac: grote tonnen waar je zelf je speltpasta of quinoa uit moest opdiepen, boven de vier verschillende fruitsoorten hing een cartoon die de koper aanmaande geblutste exemplaren mee naar huis te nemen.

Bulkboodschappen zijn voor échte volwassenen, mensen die weten wat ze willen in het leven én op hun bord. Niet zo handig dus als je inkoopstrategie eruit bestaat je te laten verleiden door verpakkingen die toevallig je pad kruisen.

“Zeg, euhm, tomaten, doen jullie daaraan?”, vroeg ik zo voorzichtig mogelijk aan een winkelbediende, bang om door te mand te vallen. De vriendelijke man legde me geduldig uit dat niet zomaar een biowinkel was, maar een coöperatieve kruidenierszaak. Bulk, bio, lokaal én ethisch. Het was niet altijd makkelijk om alle criteria tegelijkertijd te respecteren, maar ze deden hun best. Dus nee, in april verkochten ze hier geen tomaten.

Ik test de coöperatieve winkel nu een maand gratis uit. Wil ik er daarna boodschappen blijven doen, moet ik me engageren: een aandeel, maandelijkse bijdrages, eventueel bijspringen in de winkel. “Ik gedraag me niet als ‘klant is koning’”, luidt een van de geboden uit de brochure die ik mee naar huis kreeg.

Niets mis met verantwoordelijkheid, maar zodra mij iets te nadrukkelijk gevraagd wordt ze op te nemen, voel ik een kinderachtige opstand opborrelen. Onlangs zei een vriendin dat ik niet welkom was als ik met het vliegtuig naar haar toe reisde. Ze lachte, maar ik wist dat ze het meende. Hoewel ik van plan was een duur treinticket te kopen, gaf de opmerking me zin om in een plastic Ryanair-zetel te springen.

Omdat de coöperatieve kruidenierszaak geen sterke drank verkoopt, trok ik afgelopen week toch maar naar Colruyt. Overweldigd door het aanbod afgeprijsde alcohol, negeerde ik de aankondigingen dat de winkel bijna sloot. Toen een van de verkopers daar genoeg van had, legde hij zonder iets te zeggen een hand zo groot als een wafelijzer op mijn kar. Meedogenloos sleepte hij mijn onvolledige winkelwagen naar de kassa’s. Ik holde achter hem aan, griste onderweg nog een boeket tulpen en gesuikerde cornflakes mee.

Na het afrekenen bleek het 20:01 te zijn; één minuut te laat om volgens de letter der pandemiewet nog alcohol te kopen. De vijf flessen waar ik minstens vijftien minuten over gedaan had om ze uit te kiezen, werden vakkundig verwijderd.

Nee, de klant was hier ook geen koning.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234