Donderdag 26/05/2022

ColumnDe gebeten hond

Ik denk er meewarig het mijne van als vrienden in een restaurant willen afspreken dat alleen vlees serveert

Mark Coenen. Beeld DM
Mark Coenen.Beeld DM

Mark Coenen gaat op wandel met de week.

Mark Coenen

Op Twitter gaat er een draadje rond met antwoorden op de vraag of men ooit fundamenteel van mening is veranderd. Het brengt sfeer en soelaas in die voor het merendeel van de tijd stinkende poel vol opjutters en trollen die denken dat ze – om maar eens een dwarsstraat te noemen – door een opruiende quote en het veelvuldig gebruik van het woord dogmatisch de beslissing over kernenergie kunnen doen kantelen.

Die daarmee hun permanente over­verhitte verkiezingsmodus proberen te maskeren, waarbij niet het algemeen belang belangrijk is, maar alleen de mogelijkheid om tegenstanders te irriteren. Dat doet men dan bijzonder consequent en dogmatisch.

Afzeiken als modus operandi.

Twintig jaar heeft men tijd gehad om rond die energievoorziening van de toekomst een beleid te ontwikkelen en nu komt het er blijkbaar alleen op aan wie de grootste bek op het internet heeft. Maar dit terzijde, want dat is allemaal niet goed voor mijn hart.

Aangezien het wel goed is in datzelfde hart te kijken, niet alleen ’s avonds voor het slapengaan, stelde ik mijzelf die vraag: ben ik zelf ooit echt van mijn paard gedonderd terwijl tegelijk de schellen van mijn ogen vielen?

Welzeker!

Alleen was het geen wat de Duitsers zo mooi een aha-erlebnis noemen, maar het eindpunt van een evolutie die ik, zoals zoveel in mijn leven, aan mijn vrouw heb te danken. Sinds lang eten wij niets meer dat ogen of een moeder heeft en wringen wij, om sobere maaltijden te bereiden, alleen nog groenten en planten onverdoofd de nek om.

Dat voelt goed, en enige morele superioriteit was mij in het begin zeker niet vreemd, gekoppeld aan de overtuiging dat het stoppen met dierlijke consumptie voor iedereen de onvermijdelijke en aan te raden weg is.

Daar ben ik geheel van af.

Er zijn al genoeg prekende paters in de wereld, zonder dat ik de hele tijd blijf zagen over de schande dat mensen niet beseffen dat een op de tong smeltend melklammetje op het moment van zijn gewelddadige dood maximaal vier maanden oud is en tot dan alleen met moedermelk werd gevoed.

Ik blijf het bizar en erg vinden dat veel mensen dat wel weten maar niet willen weten.

Cognitieve dissonantie is sterker dan heroïne en iedereen is er verslaafd aan. Wegkijken: als we het al doen met vluchtelingen die op arms­lengte van onze stranden verzuipen, dan zeker met dieren.

Ik heb geleerd dat mijn eigen gelijk niet het gelijk van anderen is en heb daar vrede mee. Ik ga niet op de barricaden staan, ik verschans mij in mijn keuken en denk er meewarig het mijne van als vrienden in een restaurant willen afspreken dat alleen maar vlees serveert.

De vleeseter, ge kunt gij daar niet aan uit.

Terwijl ik zeven jaar geleden ook geen nee zei tegen een côte à l’os op de barbecue. Maar nu niet meer. Daar ben ik behoorlijk dogmatisch in.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234