Dinsdag 02/06/2020
Marnix Peeters.Beeld DM

ColumnMarnix Peeters

Ik denk dat de huidige rampspoed voor veel mensen ook een opluchting is: dat er even niemand aan hun hoofd komt zeuren

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw.

Ik heb stellig de indruk dat er minder geëmmerd wordt, zei mijn vrouw. De intoleranten, de hoogsensitieven, de kaviaarfeministes: je hoort ze niet meer. Hun wissewasjes zijn overruled door een écht probleem. Hun kleinigheden zijn ontmaskerd als kleinigheden.

Hier is er nog eentje die het over de genderblender heeft, zei ik. Iedereen moet het recht krijgen om zich én man én vrouw te voelen.

Laat je vooral niet tegenhouden, zei mijn vrouw, maar stop met professor Neuzel er elke week over aan het woord te laten. Mensen worden gek van dat gepredik. Ze worden al jaren met allerlei zonden en tekortkomingen overladen. Je bent fout fout fout, schalt het voortdurend. In wat je zegt, hoe je het zegt, in wat je verlangt, vindt, denkt. In hoe je kijkt. In wat je eet, hoeveel je eet, rookt, drinkt, stookt, in wat je vader deed in een andere tijd en je opa in een nog andere. Ik denk dat de huidige rampspoed voor veel mensen ook een opluchting is: dat er even niemand aan hun hoofd komt zeuren over de temperatuur waar ze hun lakens op wassen, dat hun BMI niet helemaal je dat is en dat ze breeddenkender zouden moeten zijn.

En even geen vliegschaamte meer, zei ik. Dat probleem heeft zichzelf opgelost.

Nazizwijn

Het was een onderdeel van de vervetting geworden, zei mijn vrouw. In een wereld waarin iedereen het goed heeft, kun je je alleen nog onderscheiden door moreel meerderwaardig te zijn. Of toch te doen alsof. Nu er plotseling een échte draak door de stad loopt, is die bezigheid heel snel verminderd. Je ziet alleen nog hier en daar een spetter. Zoals in Gent.

Mijn vrouw had laatst ernstig met haar hoofd geschud, toen ze die twee eierdooiers van de UGent op hun webcam nazizwijn zag roepen tegen de politie die hun dronken gebral kwam opschorten. Zij overwoog zelfs om haar diploma, dat zij aan die instelling behaalde, terug te sturen.

Je kunt niet aan de ene kant een snul met de verkeerde vlag van de unief sturen, en aan de andere kant even grote snullen er laten lesgeven, zei ze. Dat heeft niets meer met een universiteit te maken. Een diploma van zo’n instelling is een vod. Hr-managers zouden moeten zeggen: oei, misschien een volgende keer, hier is uw ticket voor het uitrijden. Ik hoop trouwens dat de krant ons op de hoogte zal houden van het verdere verloop van die zaak – er staan geloof ik fikse straffen op het roepen van Hitler-spreuken. Die regels gelden vast ook in een academische context, ook voor minderbegaafden.

Het beste is om haar dan wat hoop te geven, wat goed lukte in de vorm van een ovenschaal met witloof, in gerookte zalm gewikkeld, besprenkeld met dille en met kaassaus overgoten, goed gekorst, met krieltjes erbij, en een glas voortreffelijke koele Riesling Hochgewächs uit de Moezelstreek.

De stilte werd enkel verstoord door een diepe zucht, onder de tafel, van Boef.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234