Zondag 26/06/2022
Katrin Swartenbroux. Beeld DM
Katrin Swartenbroux.Beeld DM

De gedachteKatrin Swartenbroux

Ik ben ervan overtuigd dat rusten meer moet behelzen dan niet-werken. Maar door die overtuiging werkt het net niet

Katrin Swartenbroux is journalist bij De Morgen.

Katrin Swartenbroux

‘Is Netflix kijken rusten?’ Ik heb ongetwijfeld al dingen door Google gejaagd waarover de inlichtingendiensten zich meer zorgen maakten, maar zelf besloot ik dat deze zoekterm nadere inspectie behoefde.

Ziet u, twee jaar na de trend zat ik de voorbije week twee dagen thuis met corona. Zo veel mogelijk rusten, luidde het advies, of je symptomen houden langer aan. Aangezien ik door een schele hoofdpijn zo mogelijk nog meer fronste dan anders en je ook maar zoveel ‘geloofwaardige botox’ kan spuiten vooraleer het in je hersenen sijpelt, wou ik dat te allen tijde vermijden.

Alas.

Ik kon niet beslissen of ik nu het best met mijn benen omhoog zou liggen zodat mijn lymfedrainage bestendigd werd, dutjes zou doen zodat ik straks uitgerust weer aan de slag kan, mijn hoofd zou leegmaken met meditatie of, dus, hersendood naar Netflix liggen staren. Een mens kan zich niet uit isolatie girlbossen, maar ik was er pervers genoeg wel van overtuigd dat ik die isolatie in mijn voordeel kon laten werken. Niet enkel besmet met corona, maar ook met de ziekte van deze tijd.

Want hoewel ik niet door de straten op een kookpot loop te slaan dat alles de schuld is van het kapitalisme, valt er wel wat te zeggen over hoe we ons tegenwoordig gedwongen voelen om zelfs onze vrije tijd te optimaliseren. Apps die de kwaliteit van je slaap meten, die je dagelijkse goede gewoonten tracken en die je gedachten ordenen boomen zodanig dat voorspeld wordt dat tegen 2027 ‘productivity’ de belangrijkste categorie in het app-landschap zal zijn. Alsof we in de toekomst alleen nog maar onze tanden poetsen zodat we dat kunnen afvinken op ons scherm.

Oliver Burkeman, de Britse schrijver die zich de voorbije decennia specialiseerde in het onderwerp timemanagement, stelt dat deze drang naar productiviteit gelinkt is aan het ontwijken van onze eigen sterfelijkheid. Een tikje grimmig, maar er zit allicht iets in. Het enige wat ons immers gegarandeerd is, is dat onze tijd beperkt is, dus lijkt het ook inherent menselijk om de tijd die ons wel gegund is zo efficiënt mogelijk te besteden zodat we meer tijd overhouden voor...

Ja. Wat eigenlijk?

In een maatschappij waarin je leasure time afgemeten wordt met apps, selfcare een checklist behoeft en vrijblijvende dromen concrete doelen moeten worden, lijkt iedere gespendeerde minuut iets te moeten bijdragen. Alsof je op je sterfbed spijt zal hebben van alle bekeken realityshows die je niet hebt gebruikt als aanleiding voor een maatschappelijke analyse.

In dat opzicht is dit stukje natuurlijk ook behoorlijk meta.

Mijn onproductiviteit werd een product, mijn ongenoegen content. En dat maakt me ongerust. Want wat als ik dus eigenlijk niet heb gerust? Niet voldoende, of niet op de juiste manier? En vooral: sta ik mezelf enkel toe te lanterfanten omdat ik weet dat het mijn functioneren ten goede komt?

Ik ben ervan overtuigd dat rusten meer moet behelzen dan niet-werken. Maar door die overtuiging werkt het net niet. Soms is rusten simpelweg niets noemenswaardigs meer dan dat.

Niet werken.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234