Maandag 01/06/2020
Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Ik ben bang dat ik alleen maar feministe ben geworden omdat ik door en door lui ben

Julie Cafmeyer is columnist.

Ik stond vanmorgen in de douche en keek naar mijn okselhaar. Ik wil niet per se uitstralen dat ik voor wildgroei ben. Ik ben er ook niet per se tegen. Ik laat mijn haar gewoon staan omdat ik te lui ben om het te scheren. Even later at ik een halve reep chocolade als ontbijt. Tijdens het genot van deze hemelse geneugte moest ik mezelf toegeven dat mijn pleidooi voor body positivity puur opportunisme is. Het komt me toevallig goed uit om geen perfecte lichaam te hebben omdat ik te lui ben om op mijn voeding te letten.

Later die ochtend werd ik opgebeld door één of andere tv-producent die het over mijn vrouwelijkheid wilde hebben. Ik vroeg me af waarom hij niet over mijn werk wilde spreken, mijn kracht, mijn visie, mijn toekomst, mijn ambitie. Hij was vooral nieuwsgierig naar waarom het zo moeilijk is om in deze tijden vrouw te zijn. Ik zei hem dat ik mijn beroep heb gemaakt van vrouw zijn. Dat ik ervan leef, dat ik er teksten over schrijf, dat ik het heb omgedraaid, dat ik geen slachtoffer ben. “Ja, maar het concept van ons programma gaat over de persoonlijke strijd van vrouwen. Vertel me, waar ligt jouw kwetsbaarheid?”

Ik legde de telefoon neer. Evan nadenken. Diep nadenken. Waar ligt mijn kwetsbaarheid? Ik dacht aan Phoebe Waller-Bridge die in mijn lievelingsserie, Fleabag, zegt: “Soms ben ik bang dat ik alleen maar feministe ben geworden omdat ik kleine borsten heb.” Ik herken haar strijd. Ik ben namelijk bang dat ik alleen maar feministe ben geworden omdat ik door en door lui ben.

Ik vrees dat mijn geliefde ook te lijden heeft onder mijn status van luie feministe. Ik schuif alle huishoudelijke taken naar hem door met het argument dat vrouwen al genoeg in de keuken hebben gestaan. Ondertussen heb ik er geen enkel probleem mee als mijn moeder zich uren voor me uitslooft in de keuken. Ik geniet elke week zonder zorgen van haar driegangenmenu.

Ja, als het op krijgen aankomt, blijk ik helemaal niet lui te zijn. Ik kan heel actief ontvangen. Een vrouwelijk orgasme acht ik belangrijker dan het mannelijke. Geen idee waarom. Is het niet wetenschappelijk bewezen dat een vrouwelijk orgasme intenser is?

Begrijp me niet verkeerd. Ik ben geen feministe die zich van de wetenschap bedient. Ik ben uiteraard te lui om Darwin te lezen. Ik geloof alleen in de wetenschap als er een dure, exclusieve dagcrème op de markt komt. Ik ben feministe als het me uitkomt. Het is zo heerlijk om een luie feministe te zijn. Luiheid als strategie om die eeuwig terugkerende, denigrerende vragen te ontwijken: waar ligt jouw kwetsbaarheid? Waarom is het zo moeilijk om vrouw te zijn? Wat is jouw strijd? Ik ga gewoon even liggen, jongens!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234