Zondag 20/09/2020
Julie Cafmeyer.Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Ik ademde in, en dacht: ‘Ik ben een vretende vrouw op zoek naar een beloning’

Julie Cafmeyer is columnist.

Toen een vage kennis afgelopen zomer over een wonderdokter sprak, dacht ik: daar moet ik heen. Mijn nek zat vast, ik was geconstipeerd en oververmoeid. Dit alles werd gecombineerd met een ongezonde dosis liefdesverdriet.

Enkele dagen later werd ik hartelijk ontvangen door een man van rond de vijftig. Boven zijn bureau hing een diploma ‘osteopathie’ in een gouden kader. Ik verheugde me op een aanraking, het moment dat hij me zachtjes zou kneden in mijn nek.

Toen ik over mijn liefdesverdriet en darmproblemen sprak, zei hij lachend: “Jij bent een zoetebekje zeker?” Hij werd plagerig. “Ik ken jouw soort. Jij wil intimiteit vervangen door snoep en gebak. Jij bent op zoek naar een beloning. Het probleem is, na een tijd komen daar parasieten van. En weet je hoe parasieten overleven? Door suiker. Door je eetgedrag hol je jezelf uit. Geen zorgen. Ik los dat wel op. Kleed jezelf maar uit en ga op de massagetafel liggen.”

Hij legde een zwart doosje op mijn buik. “Adem tien keer diep in en uit.” Ik ademde in, en dacht: “Ik ben een vretende vrouw op zoek naar een beloning.”

“Welke kleur heeft dit doosje?”, vroeg hij. “Zwart?”, zei ik.

“Correct. En is zwart een kleur?” “Nee?”

“Weer correct! Zwart betekent dat er iets van je is weggenomen. In jou zit een zwart gat. En dat ga ik opvullen.” Hij nam het deksel van het doosje. Ik zag buisjes die gevuld waren met verschillende kleuren vloeistof. “Ik heb goed nieuws”, zei hij met een zelfvoldane blik. “De energieën van deze medicatie zijn nu in je lichaam opgenomen.”

Hij vroeg me om een buisje vast te houden. Ik onderbrak hem en zei: “Ik dacht dat u een osteopaat was, dat u mijn nek zou masseren.” Hij zei dat er te veel verdriet in mijn lichaam zat om me aan te raken. “Vertel me eerst over uw liefdesbreuk. Wat is de naam van uw ex?” Omdat ik vermoedde dat hij een rituele duiveluitdrijving wilde organiseren, zei ik dat ik zijn naam liever niet uitsprak.

“Geen probleem”, zei hij diep geïrriteerd.

Hij ging achter me staan en produceerde vreemde klanken, een soort van gezoem. Ik had spijt dat ik een kanten bh droeg, hij kon mijn tepels zien. Ik stond recht en zei: “Sorry, dit werkt niet voor me.” Met ingehouden woede zei hij: “Jij kunt je niet ontspannen. Dat is jouw probleem. Jij geeft je niet over aan het leven. Kleed je maar om.”

Bij het buitengaan gaf hij me een briefje met zijn rekeningnummer en vroeg om 75 euro over te schrijven. “Ik ben hier maar twintig minuten geweest?” stribbelde ik nog tegen.

Onderweg naar huis gooide ik het briefje weg en ging langs de bakker. Op een bankje in het park pakte ik de taart uit. Met het puntje van mijn tong likte ik aan de slagroom. Eindelijk kon ik me ontspannen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234