Zondag 28/02/2021

OpinieLee Vanrobays

Houd het kanaal van interlandelijke adoptie open

“Niet alle adoptiekinderen worden gestolen of ontvoerd.” Beeld studio Vonq
“Niet alle adoptiekinderen worden gestolen of ontvoerd.”Beeld studio Vonq

Lee Vanrobays is adoptiekind en adoptieouder. Hij woont met zijn gezin in Deurne.

Het debat over interlandelijke adoptie verdient nuance. We moeten groot begrip hebben voor de trauma’s die veel geadopteerden hebben en het is goed dat ze gehoord worden. Tegelijk verschijnen naar mijn aanvoelen te weinig positieve verhalen. Adoptie verloopt nu veel beter dan vroeger.

Ik ben aan het einde van de jaren zeventig geadopteerd uit Zuid-Korea, ben getrouwd en we hebben zelf twee kinderen geadopteerd uit Kazachstan: een fantastisch lieve zoon met speciale noden van veertien jaar en een blonde coole dochter met een pittig karakter van elf jaar. 

Ik spreek dus enerzijds als geadopteerde en anderzijds als adoptievader. In het adoptiemilieu is dat uniek. Ik ontken de negatieve zaken niet, maar ik wil ook de positieve verbeteringen benadrukken.

Malafide praktijken zijn vreselijk. Als ze aangekaart en bewezen worden, dienen ze streng bestraft. Het is echter onredelijk om zonder concreet bewijs de complete adoptiesector weg te zetten als corrupt. 

Weeskinderen die in hun herkomstland geen opvang vonden bij een lokaal gezin moeten, na een correcte procedure via de wettelijk voorziene weg, nog altijd mogen opgroeien in België. De interlandelijke adoptieprocedure moet met andere woorden principieel behouden blijven en waar mogelijk verbeterd worden. Een grondig debat over interlandelijke adoptie is geen reden om correct lopende adoptiedossiers on hold te zetten.

Ik pleit dat geadopteerden en adoptieouders toegang krijgen tot professionele nazorg, net zoals Belgische jongeren met identiteitsproblemen en andere trauma’s.

Begeleiding

Er is al veel verbeterd voor geadopteerden en adoptieouders. Twintig tot vijftig jaar geleden werden veel fouten gemaakt omdat er weinig geregeld was en omdat er amper in het belang van het adoptiekind werd gehandeld. 

Jarenlang kreeg ik zelf te horen dat ik dankbaar moest zijn, omdat ik de kans had gekregen om in het Westen op te groeien. Jarenlang werd me ingeprent dat Zuid-Korea een onderontwikkeld land was. (Nu zie ik dat adoptieouders veel meer respect tonen voor de landen van herkomst.) In mijn adoptiedossier zijn mijn geboortedatum, geboorteplaats en Koreaanse naam verzonnen. Ik was blijkbaar zeer ziek en kon enkel in het Westen de juiste medische zorgen krijgen. Zeer snel stond ik in België en verbleef ik op intensieve verzorging in het ziekenhuis. De mensen toen vonden mijn medische behandeling prioritair en de administratie heeft dat doel gevolgd. Begrijpelijk, want ik leef tenminste nog. 

De dossiers van mijn kinderen zijn zeer uitgebreid en lijken me volledig. De begeleiding door de adoptiedienst hier en in hun herkomstland is een indrukwekkende verbetering.

De wijze van omgaan met adoptiekinderen in België is de afgelopen twintig jaar sterk verbeterd in het belang van het adoptiekind. Steun en opvang gebeuren ook preventief via infosessies over actuele adoptieproblemen. Voor kandidaat-adoptieouders kan dit via de voorbereidingscursus (indien nog niet gebeurd).

Ik pleit voor volledige en correcte adoptiedossiers waarbij de geadopteerde het volledige dossier altijd kan inkijken. Controle op een correct verloop van elke adoptieprocedure is cruciaal.

Voor een accuraat beeld dient men een diversiteit aan geadopteerden te horen: ouderen en jongeren, met verscheidene meningen over hun eigen verhaal, over hoe ze zich nu voelen, over hun nood aan info over hun geboorteland, ervaringen, visies… Er zijn veel geadopteerden én adoptieouders met zware trauma’s. Zij hebben nood om gehoord te worden. Dat hun verhalen klinken is een goede zaak. 

Toch bestaat er niet zoiets als ‘dé geadopteerde’. Kandidaat-adoptiekinderen hebben een rugzak met een verschillende inhoud. Niet alle kinderen worden gestolen of ontvoerd en niet alle natuurlijke ouders worden met geld ‘overgehaald’ om hun kinderen af te staan. Er zijn ook ouders die hun kind afstaan of te vondeling leggen omdat ze geen andere uitweg zien. Het kan uit armoede zijn of uit andere redenen, zoals incest, verkrachting of een relatie die geheim moet blijven. 

Deze wanpraktijken lossen we niet op door het kanaal van interlandelijke adoptie te sluiten. Ook andere partijen (adoptieouders, school, hulpverlening of psychologen) hebben een belangrijke en verrijkende inbreng om te komen tot een genuanceerd, multidisciplinair en integraal beeld en dito maatregelenpakket ter verbetering van interlandelijke adoptie.

Laten we vooral begripvol zijn, elkaar respecteren en constructief samenwerken aan gemeenschappelijke verbeteringen. Zoals een mooi Afrikaans spreekwoord zegt: “Als je snel wilt gaan, ga alleen. Als je ver wilt gaan, werk samen.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234