Vrijdag 01/07/2022
null Beeld DM
Beeld DM

StandpuntBarbara Debusschere

Hoongelach over mensen met ‘gewone’ problemen die bij de therapeut aankloppen, is misplaatst

Barbara Debusschere is journalist.

Barbara Debusschere

Het lijkt hier tegenwoordig wel een Woody Allen-film: werkelijk iedereen is in therapie. Wie dat niet is, overweegt het, staat op een wachtlijst of heeft door programma’s als Therapie minstens het idee dat naar de ‘zielenknijper’ gaan even alledaags is als regelmatig sporten.

Die evolutie is winst. Want nog niet zo lang geleden bleef de Vlaming onder druk van godsdienst, moraal en sociale clichés vooral heel hard zitten met psychische wonden. Naar de psycholoog gaan was voor ‘zotten’. Wie onpeilbare tristesse of de brokstukken van trauma meesleurde, moest “op de tanden bijten want het leven is lastig voor iedereen”.

Dat we nu gemakkelijker de moed vinden om onze soms zware emotionele rugzak uit te storten bij een professional, zorgt er niet alleen voor dat we zelf minder lijden maar ook dat relaties met geliefden, vrienden, ouders en collega’s beter intact blijven.

Sommige psychiaters doen er wel schamper over. Ze klagen dat ze mensen over de vloer krijgen voor de meest banale huis-tuin-en-keukenkwesties, zoals “een ruzietje met het lief of examenstress”. Dat vinden zij navelstaarderij en een gebrek aan ruggengraat van mensen “die niet eens psychisch ziek zijn maar gewoon moeten aanvaarden dat het leven niet per se leuk is”.

Nu blijkt dat ook steeds meer piepjonge koppels in relatietherapie gaan, valt te verwachten dat nog meer serieuze mensen met de ogen gaan rollen.

Ja, bij het minste naar de dokter hollen is een slecht idee, en zelfredzaamheid kweek je maar best zelf. Ook klopt het dat er een enorm verschil is tussen lijden aan dodelijke psychische ziektes zoals anorexia nervosa, schizofrenie of depressie en worstelen met de uitdagingen van het leven.

Toch is hoongelach over mensen met ‘gewone’ problemen die bij de therapeut aankloppen misplaatst. De grens tussen psychische ziekte en dagelijks psychisch leed is namelijk minder strak dan ze lijkt. Bij sommige psychiatrische aandoeningen speelt genetische aanleg, maar heel duidelijk is dat niet, en niemand wordt zwaar depressief of suïcidaal geboren. Niet zelden zijn een relatiebreuk, emotionele verwaarlozing of gepest worden de trigger voor een psychische ziekte.

Bovendien is therapie, op voorwaarde dat je een vakmens treft, bijna altijd winst, of je nu 19 of 69 bent. Want alles hangt aan elkaar. Misschien blijf je maar ruzie maken met je lief omdat je vaak erg afstandelijk doet doordat jij eigenlijk erg afstandelijk bent opgevoed. Wat is dan de betere optie: een pijnlijke breuk met iemand die je graag ziet? Of uitvissen hoe jij precies in elkaar steekt, wat je psychische blauwe plekken zijn en wat je kan doen om ervoor te zorgen dat die jezelf en anderen minder schaden?

Wij zijn psychologisch allemaal amateurs die blutsen oplopen, en die op school niet leren hoe je daarmee omgaat en hoe je tot zelfkennis komt. Als een prille relatie je naar de therapeut duwt, dan is dat vooral een manier om te leren wat jouw psychische bagage en valkuilen zijn, en hoe dat jouw relatie met jezelf en anderen bepaalt. Dat kan je hele verdere leven helpen om emotionele averij te verwerken, en om te vermijden dat je ze oploopt of veroorzaakt. Of je al dan niet bij dat ene lief blijft, is niet eens zo relevant.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234