Zaterdag 06/03/2021

OpinieAyan Mohamud Yusuf

Hoera, ik ben opnieuw welkom in de Verenigde Staten

Reizigers halen hun bagage op de luchthaven van Los Angeles.  Beeld Getty Images
Reizigers halen hun bagage op de luchthaven van Los Angeles.Beeld Getty Images

Ayan Mohamud Yusuf (40) is auteur van het boek Op zoek naar vaste grond. Ze ontvluchtte Somalië op haar negende en woont sinds haar zeventiende in België.

Zo’n twee jaar geleden was ik met mijn man in Canada, op bezoek bij vrienden en familie. Het was ons plan om enkele dagen naar de VS te reizen om er het graf van mijn vader in Boston te bezoeken. Net als de vorige keren had ik alle nodige documenten netjes ingevuld en getekend, alleen kreeg ik ditmaal plots geen toestemming om het land binnen te komen. Wat was er veranderd?

Een ijverige Amerikaanse ambtenaar aan de lijn legde uit dat het te maken had met het recent door Donald Trump getekende Executive Order 13.769. Bij vraag 9 van de ESTA-aanvraag had ik geschreven dat mijn man en ik drie jaar geleden in Somalië op bezoek waren. De reden van die reis had ik uiteraard ook vermeld: met onze vzw Marodi bouwen we scholen in Oost-Afrika.

Maar daardoor kon ik niet langer de VS bezoeken, terwijl mijn man dat wel nog gewoon kon. Ik wist niet wat ik hoorde. Een presidentieel bevel met als volledige naam ‘Protecting the Nation from Foreign Terrorist Entry into the United States’, had mij als onderwerp? ‘De natie beschermen tegen het binnenkomen van buitenlandse terroristen in de VS’, en dat ging over mij? Een terrorist?

“Het zou eenvoudiger zijn mocht u de naam van uw man aannemen, als u de VS nog wenst te bezoeken”, klonk het daarna. Niet alleen was ik een potentiële terrorist, ik moest ook nog eens mijn familienaam opgeven? Maar dat was nog lang het ergste niet.

“In ieder geval moet u de volgende keer een visum aanvragen via de Amerikaanse ambassade.” klonk het. “Uw man hoeft dat niet. Hij heet Peter? Hij is toch blank? Dan zal hij in de toekomst zonder problemen binnen geraken hoor.”

Ik was zo verbouwereerd dat ik de telefoon neerlegde. Zoiets had ik nog nooit meegemaakt. Vrienden en Amerikaanse kennissen die ik contacteerde verklaarden dat ze geen enkele reden zagen waarom ik het land niet binnen mocht. Ze reageerden vol ongeloof op de manier waarop ik behandeld was.

Wie de discussie enigszins kent, weet ook dat Executive Order 13.769 ook bekendstaat als de ‘moslimban’, omdat vooral moslims erdoor geviseerd worden. Dat is niet zomaar wat gespin van de oppositie. Donald Trump had eerder al uitdrukkelijk opgeroepen moslims niet langer toegang te geven tot de VS, en zowel Executive Order 13.769 als zijn opvolger, Executive Order 13.780, waren allebei voornamelijk gericht tegen landen met een moslimmeerderheid. Het bizarre is echter dat dit hele beleid op mij niet van toepassing zou mogen zijn. Een overijverige ambtenaar die wat te veel tweets had gelezen, had met één klik onze vakantie verpest en mij van mijn familie gescheiden. Zo zie je maar. Een sfeer scheppen, wat roepen en bang maken, en plots gelden de regels niet meer.

Huilend belde ik mijn familie op en vertelde hen dat ze mijn man – die niet van plan was zonder mij te reizen – voorlopig niet zouden ontmoeten. Nadat een wrede burgeroorlog ons uiteen had gescheurd waren we nu opnieuw van elkaar gescheiden, omwille van onze afkomst, onze kleur (als ik de hallucinante woorden van die ambtenaar mag geloven) en ons geloof. Boston was maar enkele uren rijden maar we konden evengoed door een oceaan gescheiden zijn. Tijd om in beroep te gaan was er niet, dus konden we niet anders dan Canada bezoeken. De Niagara-watervallen kan ik van harte aanbevelen, van de Canadese kant kun je ze ook zien. Van ver weliswaar, maar ze zagen er heel mooi uit…

De liefde overwint

Ik heb voor de duidelijkheid geen probleem wanneer een land zich tegen terrorisme wil beschermen. Ook in ons land waren wellicht heel wat problemen vermeden indien sommige nieuwkomers wat beter gecontroleerd waren geweest. Nee, het is het feit dat miljoenen mensen plots op één stapel gegooid worden met een – staatsgevaarlijk – label erop. Ik heb mijn naam, afkomst, religie of huidskleur niet gekozen, en zelf als ik de keuze had zou ik die niet willen veranderen. Ze zijn deel van mijn identiteit. Bovendien werden met één handtekening ook nog eens duizenden onschuldige gezinnen en families van elkaar gescheiden.

Op 20 januari heeft president Joe Biden Executive Order 13.780 terug ingetrokken. Los van zijn verdere politiek ben ik hem daar alvast dankbaar voor. Daarmee heeft hij immers een duidelijk signaal gegeven dat mensen als ik wél welkom zijn in zijn land. Ditmaal zal niemand me dus tegenhouden. Zodra de pandemie voorbij is, ga ik samen met mijn man het graf van mijn vader in Boston bezoeken, en de rest van mijn familie. Het is al veel te lang geleden dat ik hen nog heb kunnen vastpakken. Oorlogen, politiek en machtsmisbruik kunnen ons scheiden, maar uiteindelijk overwint de liefde altijd.

O ja, en ik ga de Niagara-watervallen van zo dichtbij bekijken dat ik kleddernat word. Dat had ik ook nog tegoed.

Ayan Mohamud Yusuf. Beeld rv
Ayan Mohamud Yusuf.Beeld rv
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234